ଆମେ ଓଡିଆ

ଆମେ ତ ଓଡ଼ିଆ ଓଡ଼ିଶାରେ ବାସ

ବେଶ ଭୂଷା ଯେ ନିଆରା

ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ଆମର ଜୀବନର ଶୈଳୀ

ବହେ ସଂସ୍କୃତିର ଧାରା ।

ଆମେ ତ ଓଡ଼ିଆ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ତତ୍ତ୍ଵକୁ

ହୃଦୟେ ବହନ କରୁ

ସରଳତା ଆମ ବଡ଼ ଆଭୂଷଣ

ହେଲେ,

ଜାତି ପାଇଁ ଆମେ ଲଢୁ ।

ଆମେ ତ ଓଡ଼ିଆ ଆମ ପଖାଳ ଯେ

ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ମହକେ ଭରା

ଅନ୍ନ ବ୍ୟଞନର ସ୍ଵାଦ ଫିକା ପଡ଼େ

ପଖାଳ ଆମ ନିଆରା ।

ଆମେ ତ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଯେ ଓଡ଼ିଆ

ସ୍ଵର୍ଣ୍ଣପ୍ରସୂ ଆମ ମାଆ

ସବୁଜ ବନାନୀ ପରବତ ମାଳ

ଜୀବନର ମୁଖ୍ୟ ଧାରା ।

ଆମେ ଓଡ଼ିଆ ସରଳତା ମଧ୍ୟେ

ସାହସ ର ବହ୍ନି ଜଳେ

ଅନ୍ୟାୟ ବିରୁଦ୍ଧେ ଆମେ ଲଢି ପାରୁ

ବାଜିରାଉତ ଯେ କହେ ।

ଆମେ ତ ଓଡ଼ିଆ ପର୍ବପର୍ବାଣୀରେ

ସଂପର୍କର ଡୋର ବନ୍ଧା

ଭାଇଚାରାର ଯେ ମହାନ୍‌ ରାଇଜ

ସ୍ନେହ କରୁଣାରେ ଛନ୍ଦା ।

ଆମେ ତ ଓଡ଼ିଆ ଆମରି ଶିଳ୍ପୀ ଯେ

ପଥରେ ପଦ୍ମ ଫୁଟାଏ

ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟର ପ୍ରତିଟି ଛନ୍ଦ ଯେ

ଜଗତକୁ ମୋହି ଦିଏ ।

ଆମେ ତ ଓଡ଼ିଆ ଆମ ସାହିତ୍ୟ ରେ

ବୁହାଉ ଅମୃତ ଧାରା

ଆମ ଲେଖନୀର ଅମୃତ ଝରରେ

ମିଳେ ଜୀଇଁବାର କଳା ।

ଆମେ ତ ଓଡ଼ିଆ ମାଆର ପଣତେ

ନିର୍ଭୟତା ପାଇଥାଉ

ବାପା ପାଖେ ଥିଲେ ଶତ ସିଂହ ବଳେ

ଆମେ ବଳୀୟାନ ହେଉ ।

ଆମେ ତ ଓଡ଼ିଆ ଗାଁ ଆମ ପ୍ରାଣ

ଗ୍ରାମେ ଜୀବନର ଧାରା

ଆମେ ତ ଓଡ଼ିଆ କଳା ନୈପୁଣ୍ୟତା

ଆମରି ରକତେ ଭରା ।

ଆମେ ତ ଓଡ଼ିଆ ଅତିଥି ଙ୍କୁ ଆମେ

ଦେବତା ସମ ଯେ ଭାବୁ

ଶତ୍ରୁ ସଙ୍ଗେ ପୁଣି ସ୍ୱତନ୍ତ୍ରତା ପାଇଁ

ଅଦମ୍ୟ ସାହସେ ଲଢୁ ।

ଆମେ ତ ଓଡ଼ିଆ ଅଟୁ ଯେ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର

ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ଆମର ଭାଷା

ଆମରି ଭାଷା ଯେ ମନ କିଣି ନିଏ

ପରଶଇ ଯେ ମିଷ୍ଟତା ।

ଆମେ ତ ଓଡ଼ିଆ ଗର୍ବ କରୁଥିବା

ଭାଷାକୁ ଦେବା ସମ୍ମାନ

ଯେଉଁ ଗୁଣ ପାଇଁ ଓଡ଼ିଆ ଚିହ୍ନିତ

ଆପଣେଇବା ସେ ଗୁଣ ।

ଆମେ ତ ଓଡିଆ ଆମ ଜଗନ୍ନାଥ

ନୁହଁନ୍ତି ଉତ୍କଳ ନାଥ

ଜଗତର ନାଥ କହି ରଖିଛନ୍ତି

ସେ ପରା ଉତ୍କଳ ଟେକ ।

ମାତୃଭୂମି ମାତୃଭାଷାର ମମତା

ହୃଦେ ଜଗାଇ ରଖିବା

ଆମେ ତ ଓଡ଼ିଆ ଆଗକୁ ବଢିବା

ଜାତି ଟେକ ରଖିଯିବା ।