ଅଲୋଡ଼ା ମଣିଷ

 

କେଇ ରାତିର ଅନ୍ତରାଳେ

କେତେ ପାଦର ଦୂରତାରେ

ତମେ ଏବେ ମାନବୀରୁ ଦେବୀ !

ଲୋକେ ଠିକ୍ କହନ୍ତି

କେଇପାଦ ଆଗରେ ଚାଲୁଥିବା ମଣିଷ

ପଛକୁ ଫେରି ଦେଖେନି

ସରି ଯାଇଥିବା ସ୍ମୃତିକୁ

ଦୁଃସ୍ୱପ୍ନ ଭାବି ମନେପକାଏନି !

ଝୁଣ୍ଟି ପଡୁଥିବା କିଛି ସମୟ

ମିଳିଥିବା ସାହାରା

ଆବଶ୍ୟକ ଥିବା କେଇ ହାତ

କାଳକ୍ରମେ ସାରିବସେ ଆୟୁଷ,

ବଢିଚାଲେ ଦୂରତ୍ୱ

ଚାଳଘର ସମ୍ପର୍କ

ମାର୍ବଲ ଘରେ ଘନିଷ୍ଠ ।

ପରିଚୟ ପାଇଁ ଦୁନିଆର ଭିଡ଼ରେ

ଠେଲାପେଲା ହେଉ ହେଉ ସମୟର ଶେଷ

ପବିତ୍ର ସମ୍ପର୍କ ହୁଏ ପ୍ରଭାବିତ

ଦିନେ ଭାବ ବାଣ୍ଟୁଥିବା କେହି ଜଣେ 

ଆଜି ଅଲୋଡ଼ା ମଣିଷ ।।