वादळ

वादळीच वाट अन्

वादळी स्वप्ने माझे

पोखरते जीवन अन्

मन होते वादळ माझे

वादळा पूर्वीची शांतता

गुदमरते जीव तो

भोव-यात घेतो वादळ

मातिमोल करतो तो

निशाणही कधी कधी

जागेवर राहत नाही

वादळ घेऊन जाते

जीवनही उरत नाही

काही वादळ असे

मनात पिंगा घालते

वादळ उठते विचारांचे

मन मनाशी भांडते