रोज रोज ये

स्मित हास्यांच्या नाजूक फुलांनी

रोज रोज ये तू मज फुलवायला

ओठावरती ओथंबलेले बोल अंतरीचे 

रोज रोज ये तू मज सांगायला...

रुपेरी चाहुलींना, वाट माझी दावण्या

साद घालूनी पैंजणी, ये मज कळवायला

ओंजळीत फुले सुगंधी तुज आवडीची

रोज रोज ये घेवूनी मज गंधाळायला...

  

नात्यास स्पर्श असावे रेशमी मोरपीसाचे

रोज रोज ये मज जाणीव त्यांची द्यायला

काळजात अंकुरुन प्रित भाव वेडी

रोज रोज ये तू मजशी घट्ट बांधायाला...

असेल मनी, अनेक थैमान विचारांचे

क्षमवून वादळाला, ये मज भेटायला

इथेही विरल्यात तापल्या शब्दांच्या फेरी

सागरी किनाऱ्यास ये शांतता शोधायला...