मुक्त होऊन द्या मज

त्या फुलपाखरा सारखे 

एकटे आकाशात उडू द्या मज 

ज्वालामुखी सारखं उद्रेक 

होणार नाही पण

मुक्त होऊ द्या मज 

गरुडा सारखी झेप घेता येणार नाही 

सुरुवात करायची पण 

हार अजून मानली नाही 

बाबांच्या खांद्याला खांदा लावून जग 

पण आज 

मुक्त होऊ द्या मज 

काळाची गरज झाली एकटे राहण्याची 

पण सवय नको करूस त्याची 

स्वतःच्या दुनियेत अडकून राहण्यापेक्षा

बाहेरच्या दुनियेत करून बघ मौज 

आज थोड 

मुक्त होऊ द्या मज