का?

का बरे घडते असे

ती वेळ ही सरल्यावरी

का साहूनी वारे असे

दमल्यापरी सुस्कारते

आधार ज्यांनी मज दिला

ते शब्दही झाले मुके

मी एकटी दुःखासवे

स्वप्नासही धिक्कारते

ते सोबती गेले पुढे

जखमांच देऊन अंतरी

जखमा पुन्हा भरल्या

कुणी खपलीतही नख सारते

ऊरी दाटतो हा हुंदका

दाटली आसवे जरी

वेदना झाल्या मना

त्या हसत मी स्विकारते

आता पुन्हा ती वेदना

जी गोठली होती कधी

वितळूनी आक्रंदली

का पापणी नाकारते.