STORYMIRROR

Manisha Awekar

Abstract

3  

Manisha Awekar

Abstract

हरे हुरहूर

हरे हुरहूर

1 min
224

कशी अचानक 

कातर संध्येला

लागे हुरहूर

माझिया मनाला


शांत जीवनात

नाही खळबळ

तरीही का अशी

मनी सळसळ?


चमके विचार

लख्ख मनामधी

मी नि माझे घर

मी खुराड्यामधी


कितीक बांधव

असती भुकेले

कितीक अपंग

जागी बसलेले


किती निराधार

अश्रू भगिनींचे

अधीर शोधिती

हात मदतीचे


कंकण सेवेचे

बांधले पाहिजे

अश्रू पुसण्यास 

गेलेच पाहिजे


आवर्तन असे

विचारांचे होता

हुरहूर गेली

मला न सांगता


साहित्याला गुण द्या
लॉग इन

Similar marathi poem from Abstract