ग्वाही

गरीब मी असले जरी

मनाने गरीब नाही

जगले माणसापरी मी

माणुसकी विसरले नाही

हारले मी आज जरी

हा अंतिम प्रयत्न नाही

उगवेल उद्या नव्याने

सामर्थ्य विझले नाही

आल्या काळोख्या रात्री

पायवाट विसरले नाही

वादळाने वेढले मी

तोल कधिच ढळला नाही

लाऊन एक कंदिल

आयुष्य उजळित चालले मी

भुलवणाऱ्या दुनियेला

भाळले कधीच नाही

झाले वार अनेकांचे 

घायाळ जरी आज मी

घाव उराशी धरून

लढण्यास विसरले नाही

खोटे बोलून सारे

कारूनेस खेळतात लोक

मी शील जपून हृदयी

मळले कुठेच नाही

अष्टांग मार्ग घेऊन मी हाती

दुनिया मजवर हसली जरी

सत्याविना मार्गच नाही

देई बुद्धवाणी ग्वाही