एक झाड

एक झाड अन् चार फांद्या

असेच काही जगणे असावे

लक्ष विखुरली गवत पाती

तरी कुणाशी नाते नसावे

सदैव आपल्या कक्षेत

अस्तित्व आपले टिकवणे

अन् मुळाशी खोल खोलवर

ज्ञात अज्ञात ओल शोधणे

म्हटले तर छानच असते

हिरवी फांदी हिरवी पाने

अन् कुणाची वाट पाहत

फुलाफुलातून असे बहरणे

दोन दिसांचा ऋतू नंतर

तिची धूळ माती वाहणे

जलकण आशा तहानलेली

सदैव कायम उरात होरपळणे 

एक वादळ पानापानात

सर्वस्वाला व्यापून उरले

अन् विजेची तार लखलख

तया तनमन उत्सुकले