बाप मेला तेंव्हा

बाप मेला तेंव्हा

धाय मोकलून रडलो

छाती फुटस पर्यंत

निपचित पडलो

बाप मेला पोरका झालो

शुष्क झाले डोळे

कोरड्या नजरे पुढं

कोरडे जग सारे

 बाप मेला तेव्हा

एक पक्क ठरवलं

आता पुन्हा नाही रडायचं

कशीही असली परिस्थिती

आपणच आपलं बाप व्हायचं