आत्मा

काक स्पर्श पिंड नेवैद्य 

कावळे च्या रूपे आत्मा येवूनी

पिंड नेवैद्य भक्षण

तो आत्मा तृप्त होवूनी

जिवन व्यतित तृप्त

स्मशानात काक वाट

बघता बघता वेळ

सरत चालली

डोळे कावळयाच्या

वाटेवरी फिरू लागले

कूजबूज कानात

ह्याच्यात मन अडकले

त्याच्यात मन अडकले

सगे सोयरे मनधरणी

पाया पडू लागले

काक- स्पर्श उडत

झेप पिंडाकडे होईना

अतृप्त आत्मा.......................!