ರವಿ ಬೆಳೆಗೆರೆ

ಒಮ್ಮೆ ಸರಿದು ಬಿಡು ಕಾಲವೇ 

ದ್ವೇಷಿಸುವೆ ನಿಜ ನಿನ್ನ ವಿಧಿಯೆ 

ಕರೆದೊಯ್ಯದಿರು ಹೀಗೆ 

ರವಿಯ ಕಾಣದೇ ಇರಬಹುದೆ 

ತಡೆದರೂ ನಿಲ್ಲದು ಕಣ್ಣೀರ ಧಾರೆ 

ಕರೆದೆ ಏಕೆ ಹೋಳೆದಿಹ ತಾರೆ 

ಬದುಕಿನ ಮಜಲುಗಳು ಹಲವು 

ಬದುಕು ಕಲಿಸಿತು ಬರಹವು 

ನಕ್ಕು ನಲಿಯುತಲೇ ಇದ್ದ 

ಮರೆಯಾದೆಯ ಕನ್ನಡದ ಕಂದ 

ಕರದಲೇ ಕರಾಮತ್ತು ತೋರಿದ 

ಸಾವೆಂಬ ಆಗಂತುಕ ಮನ ಇರಿದ 

ಇಂದು ಮುಂದು ಎಂದೆಂದಿಗೂ 

ನೆನಪುಗಳೇ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ 

ಉಳಿದುಬಿಡುವ ಅಂತರಾಳದಲಿ 

ಅಳಿಯದೇ ಆತ್ಮ ಬಂಧುವಾಗಿ