તું આવ

મારી ઉઘડતી બારીનું આકાશ બની તું આવ,

મારા બાગનું કોઈ પ્રથમ ફૂલ બની તું આવ,

શોધું છું હું તને મારામાં જ પ્રત્યેક ક્ષણેે ક્ષણ-

એવું મારા હોઠો પરનું સ્મિત બની તું આવ,

આંખોના કમાડથી તો દૂર છે જોજન સુુુધી;

પણ વહેલી સવારનું સ્વપ્ન બની તું આવ,

જીવંત છું હું એ પણ હવે તો ભૂલાઈ ગયું છે !

મારા ધબકતા હૃદયનો ધબકાર બની તું આવ,

તારા વિના હવે હોઠોને હાસ્ય તો શું મળવાનું ?

તારી યાદોમાં વહેતા અશ્રુની ધાર બની તું આવ,

આપણું આ સગપણ તો સમજી શું શકે જગત ?

તારા વિના અધૂરી રાધા, તું કાન્હ બની તું આવ.