સુરાલયે

માનતો રહ્યો હું પડશે પ્રેમમાં વાત કરતો રહ્યો હું,

મરજી વગર કરતાં રહ્યા'તા છળકપટ વાતોમાં એ !

પ્રણય મારો ગુલાબનું ફૂલ, ચેતજો જરા મસળતાં,

કેમકે ચુભન કાંટાની જખ્મી ગુલાબ વેર જો લે !

લીધી'તી પ્રણયની વિમા પોલીસી પ્રીમિયમ ભરતી,

મૂકી હશે મહેંદી નહીં તો બંધ પોલીસી શા કાજે ?

કેવી સિફતથી કહે છે આ મલ્લિકા- એ- તરન્નુમો,

"અંદર આવને"- નકુચો માર્યો છે દિલના દરવાજે !

પ્રણય છે એટલે ચુપ છું ને ચુપ્પી જાળવે છે નાતો,

નાતો છે એટલે છું ખામોશ,ખામી ના સમજ એ !

થકવી નાંખે છે નાંખે છે મલ્લિકાઓ ઇશ્કબાજોને,

છેલ્લે તો કવિ, શાયર, ગાલિબો ચર્ચા કરે સુરાલયે !