સંવેદન

એક પિંડ માફક જીવું તો ?

આ શ્રવણ, કથન કે દ્રષ્ટિ,

' ને ઘડીએ ઘડીએ થતું સંવેદન !

શી જરૂર છે આમની ?

સતત ને સતત બસ બધેથી ખર્ચાયા જ કરવાનું ?

આમને આમ જ !

સારું નથી એનાથી તો ,

પડ્યો રહું કોઈ એક કોષી જીવ માફક !

મેલ્ય ને આ બધી જફા.

અને રાખ તારી આપેલી આ બધી ઇન્દ્રિયો,

તારી પાસે.

એ અહીં કશુંય કામની નથી હવે.

એ બધી મળી ને જીવન બને છે એવું તું કહેતો'તો,

પણ બસ કર હવે તું.

મને રમાડવાનું બસ કર.

તું મને તારાથી દૂર રાખવાના એ બધાં પેંતરા

હવે બંધ કર.

અને હા- હું વ્યાજ સહિત તને પાછી આપી રહ્યો છું.

ના ભુલીશ આ ઇન્દ્રિયો સાવ ચોખ્ખી કરીને.

મને ફાવશે એનાં વગર.

અને એની પીડા વગર પણ.

મારા માટે તો તું બસ છો એક જ.

આ બધું નથી જોઈતું,

તું જોઈએ.

રુધિરની માફક અને-

પછી ભલે હું પડ્યો રહું,

કોઈ માસના લોંદાની જેમ !