લે હવે તો

આસમાને ઉડતા પંખી ઉડાવી દે હવે તું

કાળ આવ્યો કર ધરીને લે મિટાવી દે હવે તું. 

ત્યાં જ ખોવાયા હતાં સમણાં બધાં ભૂલી ગયાં'તા, 

ને ખબર એની મળે પંજો દબાવી દે હવે તું. 

આમ માયા તો રચી દીધી અહીં પળવારમાં કે, 

થાપ આપીને પ્રયાસોને ફગાવી દે હવે તું. 

સ્વાદ એનો ખૂબ લાગ્યો કે ચખાડું આજ સૌને, 

ગ્લાસ ભર્યો પ્રેમથી ત્યારે ચઢાવી દે હવે તું. 

યાર બોલી કેમ અટકી જાય છે અણસાર આવ્યો, 

પણ સમય આવ્યે અહીંયાથી પતાવી દે હવે તું.