ક્યાં સુધી હસતું મારું વદન રાખું ?

ક્યાં સુધી સપનાંઓ મારા દફન રાખું ?

ક્યાં સુધી અશ્રુઓભર્યા નયન રાખું ?

સમાજમાં અન્યાય જોઈ જીવ બળે છે મારો,

ક્યાં સુધી વેદનાથી તપતું હૈયાનું ગગન રાખું ?

વસંત તો આવીને ચાલી ગઈ, ફૂલ ના ખીલ્યાં,

ક્યાં સુધી ઉજ્જડ હું હૈયાનો ચમન રાખું ?

નથી જ મળવાના એ કદી જીવનમાં મને,

ક્યાં સુધી શમણું એનું હૈયે દફન રાખું ?

કેટલાય શમણાંઓ તૂટ્યા છે મારા, કોને કહું ?

ક્યાં સુધી નકલી સ્મિત ભરેલું વદન રાખું ?