ભૂતકાળ

બારીમાંથી દેખાતા,

ઉડાઉડ કરતા પતંગિયાની જેમ,

મારુ મન,

ઘૂમ્યા કરે છે અહીં-તહી,

અને

કોઈ અદ્રશ્ય સાંકળોથી,

બંધાય ગયા છે મારા હાથ-પગ,

ખુલ્લું બારણું છતાંયે,

ભરી નથી શકાતું પગલું,

બ્હારની દુનિયા મને બોલાવે છે.

છૂટવા મથું છું,

એ ભૂતકાળથી જે પાછળ-પાછળ આવે છે

પડછાયાની જેમ.

પાનાઓ ફાડી નાંખ્યા ડાયરી

ને તે છતાંયે

નાની-મોટી ઘટનાઓ, યાદો, પ્રસંગો નષ્ટ નથી થતા

જીવનમાંથી,

હજુ સવાર પડી ત્યાં,

ઘેરી લીધો છે મને કંઈ કેટલાય દિવસોએ.