Vishvesh Jhala (ઉમંગ)
Tragedy
કે
હોળી
તો આજે
છે જગત
માટે પરંતુ
હું તો રોજે રોજ
તારી એ યાદોને જ
રંગોમાં બોળું છું અને
આંખો મનાવે છે પછી તો
અશ્રુ સંગાથે ભીંજાતી હોળી !
કદીક
એવું ક્યાં છે
ક્યાં છે
ખુમારી
પથ્થર
જગા
આદત
સરવાળો
ખૂણામાં
વિરાસત
અટકતુંં કદાપિ નથી કોઈ વિના અવિનાશી .. અટકતુંં કદાપિ નથી કોઈ વિના અવિનાશી ..
વિરહે તડપતી ધરાને.. વિરહે તડપતી ધરાને..
અવિરત યાતનામાં તુજ એક મારો છે.. અવિરત યાતનામાં તુજ એક મારો છે..
અંધભક્ત મટી તે હવે માનવ થયો.. અંધભક્ત મટી તે હવે માનવ થયો..
સદીઓના સાથની હતી મારી માંગણી .. સદીઓના સાથની હતી મારી માંગણી ..
ભીતર ગોરંભાતી વ્યથા મુક્ત મને છંટકોરાઈ જાવા દે .. ભીતર ગોરંભાતી વ્યથા મુક્ત મને છંટકોરાઈ જાવા દે ..
પ્રથમ મુલાકાતે તો હું ખૂબ ગમી .. પ્રથમ મુલાકાતે તો હું ખૂબ ગમી ..
મળેલાં દિલથી દિલનાં તાર, તાર તાર થઈ તૂટી ગયાં .. મળેલાં દિલથી દિલનાં તાર, તાર તાર થઈ તૂટી ગયાં ..
બતાવા માગે પોતે .. બતાવા માગે પોતે ..
તારા સ્મિતથી ઘેલો થયોને દિલમાં સમાણી .. તારા સ્મિતથી ઘેલો થયોને દિલમાં સમાણી ..
'આવી કોરોના મહામારી, લાવ્યો આફત અપાર, બન્યો માનવી લાચાર, ને વેઠ્યા કષ્ટો હજાર.' સુંદર માર્મિક કવિતા ... 'આવી કોરોના મહામારી, લાવ્યો આફત અપાર, બન્યો માનવી લાચાર, ને વેઠ્યા કષ્ટો હજાર.' ...
મળે ન દવાખાનામાં જગ્યા જયાં .. મળે ન દવાખાનામાં જગ્યા જયાં ..
'ઢોર પણ દેખાય નહિ મજૂર બિચારા જાય ક્યાં, મજૂરી કરી રૂપિયો રળે લાવે અનાજ ક્યાંથી, સમયનું ચક્ર ફર્યુ... 'ઢોર પણ દેખાય નહિ મજૂર બિચારા જાય ક્યાં, મજૂરી કરી રૂપિયો રળે લાવે અનાજ ક્યાંથ...
તો પણ જોર પગમાં રહેતું નહીં .. તો પણ જોર પગમાં રહેતું નહીં ..
થયો માનવ એ હદે લાચાર.. થયો માનવ એ હદે લાચાર..
સમજાવી ગયું પરિવારની કિંમત.. સમજાવી ગયું પરિવારની કિંમત..
એમ કહીએ કે સંધ્યા ખીલી રહી છે .. એમ કહીએ કે સંધ્યા ખીલી રહી છે ..