ఊహల పరిమళం

ఎక్కడో అత్తరు వాసన గుప్పుమంది

మరెక్కడో విరహావేశం చల్లారింది

ఆశల నిప్పులు కాల్చిన మూకుడులో

మన అవినాభావ సంబంధం మాడిపోయింది

నిశి రాతిరి అందరూ చందమామ గురించే మాట్లాడతారు

నువ్వు మాత్రమే చీకటి అందం గురించి మాట్లాడావు

ఎంత భావుకత

ఎంత సమదృష్టి 

అని నేను నీకు దాసోహమయ్యాను

ఆనక నీ గురించి తెలిసీ

కదిలే రెప్పల చాటున నొప్పిని భరియించి

నీ కోసం వగచాను

ఎంతని చెప్పను అంటూ తరగని ప్రేమని కురిపించాను

నేడు కన్నీరు ఇగిరిన నిజమయ్యాను

ఇంకెందుకు కల్లబొల్లి కబుర్లు

కనిపించే జీవితాన్ని ఉన్నది ఉన్నట్టు

ఇరుకైన గదుల్లాంటి ఆలోచనల్లో

నన్ను నేను ఇముడ్చుకుంటాను

మసివారిన చిమ్నీలోంచి

కొత్త ఊహల పరిమళంలా బయటికి వస్తాను.