Travel the path from illness to wellness with Awareness Journey. Grab your copy now!
Travel the path from illness to wellness with Awareness Journey. Grab your copy now!

Lipi Sahoo

Comedy

4.8  

Lipi Sahoo

Comedy

ମିଶନ୍ ଆରିସା ପିଠା

ମିଶନ୍ ଆରିସା ପିଠା

6 mins
269


ବୟସ ବଢ଼ିବା ସହ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରତି ଲୋଭଟା ବଢି ବଢି ଚାଲେ ବୋଧେ । ଆଉ ସବୁଠୁ ବଡ଼ କଥା ହେଲା ଡାକ୍ତର ଯୋଉ ଜିନିଷ ଖାଇବାକୁ ମନା କରିଦେବେ ସେଇ ଜିନିଷ ସବୁ ଖାଇବାକୁ ମନ ବହୁତ ଜୋରରେ ବଳାଏ । ମୁଚୁକୁନ୍ଦ ବାବୁ ଏଥିରୁ ବାଦ ପଡିଥାନ୍ତେ କିପରି ?? ଏକ ତ ବୟସର ସାୟହ୍ନରେ ଉପନୀତ ସେଥିରେ ଡାକ୍ତରଙ୍କର ଖାଇବା ପିଇବାକୁ ନେଇ ଏତେ କଟକଣା । 

       ଧେତ୍ !! ଏତେ ପାଣିଚିଆ ଜୀବନ , ଆଉ ଦିନ କେଇଟା ବଞ୍ଚିବ ମଣିଷ ଜଣା ନାହିଁ । ଏବେ ଠାରୁ ମରି ମରି କି ବଞ୍ଚିବ ? ଖାଲି ସିଝା ଆଉ ସାଲାଡ଼ ଖାଇ ଖାଇ ଜୀବନଟା ବି ସିଝିଗଲାଣି । ବେଳେ ବେଳେ ତାଙ୍କର ସନ୍ଦେହ ହୁଏ ସେ ମଣିଷ ନା ଗୋରୁ । ଏଟାକୁ ଜଗିରଖି ଚଳିବା ଆଦୌ କୁହାଯିବନି ବରଂ ଡରିମରି ଚଳିବା କୁହାଯିବ । ତାଙ୍କର ମନ ବିଦ୍ରୋହ କରି ଉଠିଲା । ସେ ବିପ୍ଲବୀ ସମ ଜାଗି ଉଠିଲେ ଆଉ ସଦର୍ପରେ ମାଡିଗଲେ ପତ୍ନୀ ନହକିଙ୍କ ପାଖକୁ । ନାମ ଯେମିତି ତାଙ୍କ ଚେହେରା ସେମିତି । ଦର୍ପ ଚାଲିରେ ଯେତିକି ପବନ ବୋହିଲା ସେଥିରେ ନହକି ଦୁଇଥର ଦୋହଲି ଗଲେ ।

              ଏଁ !! ଏମିତି କ'ଣ ମାଡି ଆସୁଛ ?? ଧୀରେ ଆସୁନ ।

              ନାଃ !! ଆଉ ସହି ହେଉନି । ଆଉ ସହିବିନି ବି । ତମକୁ ମୋତେ ଦେବାକୁ ହେବ ।


            ଆଲୋ କ'ଣ ବା ..? ବୟସ ଜାଣି ବୁଦ୍ଧି ଭ୍ରଷ୍ଟ ହେଲାଣି ବୋଧେ । ଏତିକି କହି ଛେପଲଣ୍ଡେ ଛାତିରେ ପକେଇଲେ । କାନିକୁ ଜୋରରେ ଛାତିରେ ଭିଡି ଦୁଇ ପାଦ ପଛକୁ ଘୁଞ୍ଚିଗଲେ । ମୁଚୁକୁନ୍ଦ ବାବୁ ବି ଛାଡ଼ିବା ଲୋକ ନୁହଁ । ଦୁଇ ପାଦ ଆଗକୁ ମାଡି ଆସିଲେ । ଏଥର ନହକିଙ୍କ ପାଟି ଖନି ମାରିଗଲା ଏ...ମିତି ଅ....ଲାଜୁକଙ୍କ ପରି କ'ଣ ହେଉଛି ମ.....? ଟିଭିରେ ଯାତ୍ରା ଫାତ୍ରା ଦେଖିଦେଲ ନା କ'ଣ ? ଏମିତି ଉତ୍ତେଜିତ ହେଇ ପଡିଲ ଏଇ ବୁଢ଼ା ବୟସରେ ?


             ମାନେ ? ଏଥର ମୁଚୁକୁନ୍ଦ ହୋସ୍ କୁ ଆସିଲେ । କ'ଣ କହିଲ ମୁଁ ଅଲାଜୁକ ? ମୁଁ କ'ଣ କଲିକି ତମର ? 

             ଆଉ..... ମୋ ଆଡ଼କୁ ଦମଦମ କରି ମାଡି ଆସୁଛ । ଆଲୋ କ'ଣ ଦେବି ତମକୁ ଏଇ ଉଜୁଡା ବୟସରେ ?କହି , ଲାଜରେ କାନିକୁ ପାଟିରେ କାମୁଡିଲେ ।

                ହେତ୍ ତୋ ମା ମ......, ମୁଁ କହୁଛି କ'ଣ ତମେ ବୁଝୁଛ କ'ଣ ? ମୋତେ ଅଲାଜୁକ କହି ସାରିଲଣି । ଥୁରୁଥୁରୁ ଶୀତରେ ମଳୟ ବୁହେଇ ଦେଲଣି ତମେ ? ହଉ ଛାଡ଼ ସେ କଥା । ମୁଁ କ'ଣ କହୁଚି ଶୁଣ , ଆଜି ହଠାତ୍ ମୋର ମାଁ ର ହାତ ତିଆରି ଆରିସା ପିଠା ମନେ ପଡିଗଲା । ସେତେବେଳେ ଠାରୁ ଆରିସା ଖାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା ହେଉଛି । ଆଜି ଟିକେ ଆରିସା କରନ୍ତ ନି ? ଦଶ ବାର ବର୍ଷ ହେବ ଆରିସା ଖାଇନି । ଆରିସା କ'ଣ , ମିଠା ବୋଲି ଏକ ସ୍ବାଦ ଅଛି ଭୂଲି ଗଲିଣି । ଡାଇବେଟିସ ତ ମୋତେ ଖାଉଛି ମୁଁ ଆଉ ଖାଇବି କ'ଣ ? ଆଉ ମାନିବିନି କିଛି । ଆଜି ତ ଖାଇବି ।

           ଓଃ !! ଏଇ କଥାକୁ ନା ପେଲି ଦେଲି କଲିକତାକୁ । ମଲ୍ଲୀ ଢପ ଲୋ !! ମୋର ତ ବଳ ବୟସ ଫେରି ଆସୁଛି ... ଚୂନା କୁଟି ଖଳି ଧରି ଆରିସା କରିବି । ମାଁ ଥିଲେ , ସେତେବେଳେ ଚୂନା ଗାଁ ରୁ ପଠେଇ ଦେଉଥିଲେ ବୋଲି ମୁଁ ଆରିସା ଗଢି ଦେଉଥିଲି । ଏବେ ଏତେ ପେରେପେରା କିଏ କରିବ ମୋର । ଆଜିକାଲି ତ ବଜାରରେ ଆରିସା ମିଳିଲାଣି । ଗଣ୍ଡେ କିଣି ଆଣୁନ । 

           ହଁ ହଁ ଆଜିକାଲି ତ ବଜାରରେ ସ୍ତ୍ରୀ ଛୁଆପିଲା ବି ମିଳିଲେଣି । କହୁନ ସେଥିରୁ ବି ଗଣ୍ଡେ କିଣି ଆଣିବି । ଖୋଲିକି ମୋତେ କହିଦେଉନ ତମର ଆଉ ମୋତେ ରାନ୍ଧିକି ଖୁଆଇବାକୁ ଇଚ୍ଛା ନାଇଁ। ବାହାରେ ତ ସବୁ ଭେଜାଲ ପୁଣି ସେଥିରେ ମାଁ ହାତର ସ୍ବାଦ କୋଉଠୁ ଆସିବ ? ମୁଁ କ'ଣ ତମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବିନି । ସବୁ ତମେ କରିବ ବୋଲି କହିଲି କି ? ଏତିକି କହି ମୁହଁ ଫୁଲେଇ ବସି ପଡିଲେ ସୋଫା ଉପରେ ।

                  ନହକି ବୁଝିଗଲେ ବୁଢ଼ାର ବେଲିଙ୍ଗିକୁ । ଏଇନେ ରୁଷିବେ ଖାଇବେନି ପିଇବେନି । ଢେର୍ ପାଲା ଲାଗିବ । ବରଂ ଆରିସା କରିବା ସହଜ । ହଉ ହଉ .. ହେଲା ଆରିସା କରିଦେବି । ପାଗଫାଗ ତ ଭୂଲି ଗଲିଣି କେମିତି ହେବ କେଜାଣି ?

                  ସୋଫାରୁ ଉଠିଆସି କହିଲେ , ତମେ କାହିଁକି ବ୍ୟସ୍ତ ହେଉଚ ? ମୁଁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବି ପରା । ଏବେ କ'ଣ କରିବି କୁହ ।

                  ଉଁ ! ମନ ଖାଲି ଫକର ଫକର , ଝିଅ ଯାଉଚି ଶାଶୁଘର । ଥାଉ ଏବେ ତମର କିଛି କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ ଚାଉଳ ଭେଦାଏ ଆଗ । ସେ ପୁଣି ଅଧା ଶୁଖିଲେ ଗୁଣ୍ଡ ହେବ ।                   

     ଦୋକାନକୁ ଯାଇ ଗୁଡ ନେଇ ଆସିବି କି ?                   

                ନା ଥାଉ ଅଛି । ସେଗୁଡାକୁ କ'ଣ ଗୁଡ଼ କୁହାଯିବ । ଗୁଡ ତ ନୁହଁ ଚିନି ଟେଳା ସେଗୁଡ଼ାକ । ସହଜରେ କ'ଣ ଭାଙ୍ଗୁଛି କି ? ସେ ସମୟରେ ହାତରେ ଧରୁଧରୁ ଭାଙ୍ଗି ଯାଉଥିଲା । ଶେଷରେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ମିଶନ୍ ଆରିସା .... ।

               ଉପରବେଳିକୁ ଚୂନାକୁଟା ଅଭିଯାନ ଚାଲିଲା । ନହକି ଭାବିଲେ ଗ୍ରାଇଣ୍ଡରରେ ଚାଉଳକୁ ଗୁଣ୍ଡ କରିଦେବେ ସହଜ ହେବ । ଚାଉଳ କିଛି ପୂରେଇ ଗ୍ରାଣ୍ଡ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି କି ନାଇ । ଅଶିଆ କାଳର ମଶିଆ ଗ୍ରାଇଣ୍ଡର , ଗଁ ଗଁ ହୋଇ ଘୂରେଇବା ବନ୍ଦ କରିଦେଲା । କିଛି ଚାଉଳ ସେଥିରୁ କାଢି ଦେଇ ପୁଣି ଘୂରେଇଲେ । ହେଲେ ସେଇ କଥା ହେଲା । ଜୋର୍ ରେ ଗରମ ହେଇଗଲା । ଏମିତି ହେଲେ ଚୂନା ଗୁଡା ନଷ୍ଟ ହେଇଯିବ । ଆଉ ଉପାୟ ନାହିଁ ହେମଦସ୍ତାରେ କୁଟିବାକୁ ହେବ । ମଲା ମଣିଷ !! ଯାଇ ରୋଷେଇ ଘରୁ ହେମଦସ୍ତା ଆଣିଲେ । ଡାକ ପକେଇଲେ ହେଇଟି ଶୁଣୁଛ !! ଆସିଲ ଟିକେ , ମୁଁ କୁଟୁଚି ତମେ ଟିକେ ଚଲେଇ ଦେବ ଶିଘ୍ର ହେଇଯିବ । 

          ବହୁତ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ କହିଲେ , ମୁଁ କ'ଣ ମନା କରୁଚି । ଏତିକି କହି ମୁଚୁକୁନ୍ଦ ଚକାଆସନ ମାରି ତଳେ ବସି ପଡିଲେ । 

          ନହକି କୁଟିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ । ଆଉ କୁଟିବା ଅଭ୍ୟାସ କୋଉ ଅଛି । ଦୁଇ କୁଟାରେ ହାତ ଝିମଝିମ ହେବା ଆରମ୍ଭ କରିଦେଲା । ଦାନ୍ତ ଚିପି ପାହାର ବସେଇ ଚାଲିଲେ । ପାହାର କୋଉ ଜୋର୍ ରେ ପଡ଼ୁଚି ଯେ ଶିଘ୍ର ଗୁଣ୍ଡ ହେଇଯିବ । ଅଧଘଣ୍ଟେ କୁଟିବା ପରେ ସେ ଫଁ ଫଁ ଡାକିଲେ । ମୁଚୁକୁନ୍ଦ କହିଲେ ଏବେ ମୋତେ ଦିଅ ମୁଁ କୁଟୁଚି ତମେ ଚଲାଅ । ଏମିତି ଘଣ୍ଟେ କୁଟାକୁଟି ପରେ ଚୂନା ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲା । 

   ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳକୁ ଖଳିଧରି ପିଠାଗଢା କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଆରମ୍ଭ କଲେ । ଗୁଡଟେଳା ସବୁ ଏତେ ଟାଣ ଯେ ତାକୁ ବହେ ଛେଚିବାକୁ ପଡ଼ିଲା । ଶେଷରେ ଗୁଡ଼ ପାଣି ଫୁଟେଇଲେ ନହକି । ସେତେବେଳେକୁ ତାଙ୍କ ହାତ ଗୋଡ଼ ଥରିଲାଣି । ସହଜେ ଅର୍ଥରାଇଟିସ୍ ରୋଗୀ ସେଥିରେ ଏତେ କୁଟାକୁଟି । ହାଡଗୋଡ କଟକଟ ଡାକିଲାଣି ।              

       ପୁଣି ଡାକ ପକେଇଲେ , ହେଇଟି ଶୁଣୁଚ , ଆସି ଖଳିଟା ଚଲେଇଲ ‌। ମୋର ଆଉ ବଳ ପାଉନି ।

                ମୁଚୁକୁନ୍ଦ ସାଙ୍ଗେସାଙ୍ଗେ ଆସି ହାଜର । ଦଉନା ମୁଁ ଘାଣ୍ଟି ଦେଉଚି କହି ଚଟୁ ସମ୍ଭାଳିଲେ । 

           ଭଲ କି ଚଲେଇବ ନହେଲେ ତଳେ ଲାଗିଯିବ ।ଆରିସାର ଖଳିଟା ମେନ୍ । ସେଟା ବିଗିଡି ଗଲେ ପିଠାର ହରି ଓଁ ତତ୍ ସତ୍ ହେଇଯିବ ।

           ସେ ଯାହାହେଉ ବୁଢ଼ାବୁଢ଼ୀ ମିଶି କୋଣାର୍କର ମୁଣ୍ଡି ଯେନତେନ ପ୍ରକାରେ ମାରିଦେଲେ । ଏବେ ଛଣାଛଣି ପର୍ବ ।            

        ନହକି କହିଲେ , ତମେ ଏଇ ତେଲ ଜରି ଭିତରେ ଖଳି ଗୋଳା ରଖି ଚାପି ଦିଅ ମୁଁ ଛାଣି ଦେବି । ମୁଚୁକୁନ୍ଦ ମନଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଆରିସା ଗଢି ଚାଲିଲେ । ନହକି ଛାଣିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ ।

              ଗରମ ଲାଲ ଲାଲ ପିଠା ଉପରେ ଧଳାଧଳା ରାଶି ଦେଖି ମୁଚୁକୁନ୍ଦଙ୍କ ପେଟ ପୂରି ଯାଉଥାଏ । ପିଲାଦିନ କଥା ମନେ ପଡିଗଲା । କେମିତି ଚୂଲିମୁଣ୍ଡରେ ବସି ମାଁ ଛାଣୁଥିବା ଗରମ ଗରମ ଆରିସା ପିଠା ଖାଉଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଆରିସା ଅତି ପ୍ରିୟ । ସେତେବେଳେ ଦୁଇଗଣ୍ଡା ପିଠା ବସିବସି ଖାଇ ଦେଉଥିଲେ । ବଳବୟସ ଥିଲା । ଆଜି ଠିକ୍ ସେମିତି ପିଠା ଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖି ବିଭୋର ହେଇ ଉଠୁଥାଆନ୍ତି । ଘର ସାରା ପିଠାର ମହମହ ବାସ୍ନା । ଟୁଆଁଟୁଇଁ ଭଳି ଦୁହେଁ ପିଠା ଗଢି ଚାଲିଥଆନ୍ତି । ପ୍ରାୟ ଦୁଇ ଘଣ୍ଟା ପରେ ଏ ପର୍ବ ସରିଲା ।

                ନହକି ପିଠା ସବୁ ଟେକି ଆଣି ଟେବୁଲ୍ ଉପରେ ରଖିଲେ । ଘଣ୍ଟାକୁ ଦେଖିଲା ବେଳକୁ ଦଶଟା ବାଜିଲାଣି । ନିଅ ଏବେ ପିଠା ଖାଅ । କହି ପ୍ଲେଟ୍ ରେ ବାଢିଦେଲେ ନହକି ।

                 ମୁଚୁକୁନ୍ଦଙ୍କ ମୁହଁରେ ଖେଳିଗଲା ତୃପ୍ତିର ହସ । ଭାବିଲେ ୪/୬ଟା ଟକଟାକ୍ ପିଟିରେ ପୁରେଇ ଦେବେ । ହେଲେ ଦୁଇଟା ଖାଉଖାଉ ଆଉ ଖାଇ ହେଲା ନାହିଁ । ଗରମରେ ବସିବସି ପେଟ ଗରମ ହେଇଯାଇଥିଲା ବୋଧେ । ପେଟ ଭାରି ଲାଗିଲା । ନହକି ବି ଅଣ୍ଟାପିଠି ଧରି କୁନ୍ଥେଇ କୁନ୍ଥେଇ ଦୋଟି ଖାଇ ଖଟ ଉପରେ ଲମ୍ବ ହେଇ ପଡିଗଲେ ।                 

               ମିଶନ୍ ଆରିସା ସରିଲା ସିନା ତା'ର ପୁଣି ସାଇଡ ଇଫେକ୍ଟସ୍ ତ ରହିବ ନା ... । ସକାଳୁ ଆଉ ନହକି ଖଟରୁ ଉଠି ପାରୁ ନଥାନ୍ତି । ଅଣ୍ଟା ଜୋର୍ ରେ ଧରି ଦେଇଥାଏ । ମୁଚୁକୁନ୍ଦ ଆଉ କ'ଣ କରିବେ କାନମୁଣ୍ଡ ଆଉଁସି ଆୟୋଡ଼େକ୍ସ ଆଣି ନହକିଙ୍କ ଅଣ୍ଟାରେ ଘସିଲେ । ଉଠିଯାଇ ପାଣି ଗରମ କରି ହଟୱଟର୍ ବେଗ୍ ଆଣି ଦେଲେ । ଘଣ୍ଟେ କାଳ ସେକାସେକି କରି ସାରିବା ପରେ ବି ପେଙ୍ଗେଇ ପେଙ୍ଗେଇ ଚାଲିଲେ ନହକି । ମୁଚୁକୁନ୍ଦ ଜାଣିଗଲେ ଡାକ୍ତର ଛଡ଼ା ୟେ ସବୁ ତୁଟୁକା କାମକୁ ନୁହଁ । ନିରୂପାୟ ହେଇ ନହକିଙ୍କୁ ନେଇକି ଗଲେ ଡାକ୍ତର ପାଖକୁ । ସେ ଦେଖୁଦେଖୁ ଜାଣିଗଲେ ଅଣ୍ଟା ଉପରେ ଖୁବ୍ ଜୋର୍ ରେ ପ୍ରେସର୍ ପଡିଚି । ଦୁହେଁ ବହେ ଶୋଧା ଖାଇଲେ ।                

               ଡାକ୍ତର କହିଲେ ୟେ ବୟସରେ ଜଗିରଖି ଚଳିବେ ନା ...ଆଉ କ'ଣ ଛୋଟପିଲା ହେଇଛନ୍ତି ଯେ ବୁଝେଇବାକୁ ପଡିବ । ଇଂଜେକସନ ଫୋଡା ଗୋଟେ ଖାଇଲେ ନହକି ।             

             ଦୁହେଁ ଚୁପଚାପ୍ ଘରକୁ ଫେରିଲେ । ଟେବୁଲ୍ ଉପରେ ଥୁଆ ହେଇଥିବା ଆରିସା ଦେଖି ମୁଚୁକୁନ୍ଦ ଆଖରେ ଲୁହ ଆସିଗଲା । ବୁଢ଼ା ହେଇଗଲୁ ବୋଲି ଟିକେ ସଉକ୍ କରିବା ବି ମନା ....। ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଆରତ ଦୁଃଖ ଅପ୍ରମିତ .... ମନେ ପଡିଗଲା ତାଙ୍କର ।

               



Rate this content
Log in

More oriya story from Lipi Sahoo

Similar oriya story from Comedy