ଯୁଗ ସମ୍ଭବ ଶ୍ରୀହରି

ଧରମର ହାନି     ହୁଏ ଯେତେବେଳେ

        ଯୁଗ ସମ୍ଭବ ଶ୍ରୀହରି ।

ଜନମ ନିଅନ୍ତି      ଏ ଧରାଧାମରେ

        ନିଜସ୍ବ ଶରୀର ଧରି ।୧।

ଦୁଇଟି ଉଦ୍ଦେଶ୍ଯ    ତାଙ୍କ ଜନମର

         ପରିତ୍ରାଣ ସାଧୁଙ୍କର ।

ଦୁଷ୍କୃତ ବିନାଶ        ଧର୍ମ ସଂସ୍ଥାପନ

          ଘେନି ବହନ୍ତି ଶରୀର ।୨।

ସତ୍ଯ ଯୁଗେ ହୋଇ   ମୀନ ଅବତାର

          ପ୍ରଳୟ ଜଳରୁ ବେଦ ।

ଉଦ୍ଧାର କରିଲେ      ବେଦବରେ ଦେଲେ

           ମନୁଁ ଦୂର କଲେ ଖେଦ ।୩।

କଚ୍ଛପାବତାର          ହୋଇଲେ ଶ୍ରୀହରି

            ଦେବାସୁର ସର୍ବେ ମିଳି ।

ମନ୍ଥିଲେ ମନ୍ଦର         ପୃଷ୍ଠରେ ତାଙ୍କର

             ଅମୃତ ଆସିଲା ଗଳି ।୪।

ଯଜ୍ଞ ବରାହର            ରୂପକୁ ଧରିଲେ

              ଦନ୍ତାଗ୍ରେ ଧରଣୀ ଧରି ।

ସମୁଦ୍ର ଗରଭୁ             କରିଲେ ଉଦ୍ଧାର

             ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ବଧ କରି ।୫।

ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ           ଦୈତ୍ଯକୁ ମାରିଲେ

             ଭକ୍ତ ପ୍ରହଲାଦ ଛଳେ ।

ନରସିଂହରୂପୀ           ଶରଣ ଶ୍ରୀହରି

             ମୁଁ ତୁମରି ପାଦ ତଳେ ।୬।

ବାମନ ରୂପରେ          ବଳିକୁ ଛଳିଲେ

              ତିନି ପାଦ ଭୂମି ମାଗି ।

ବଳିକୁ ପାତାଳେ         ଚାପିଲେ ଅଛନ୍ତି  

               ବଳି ଦୁଆରକୁ ଜଗି । ୭।

ସପ୍ତବିଂଶ ବାର           ନିକ୍ଷତ୍ରି ପୃଥିବୀ

                ପର୍ଶୁରାମ ଅବତାରେ ।

କରିଲେ ଶ୍ରୀହରି          ଧର୍ମ ସଂସ୍ଥାପନ

                ଏହି ଧରଣୀ ବକ୍ଷରେ ।୮।

ଶ୍ରୀରାମ ରୂପରେ          ଅଯୋଧ୍ୟା ନଗରେ

               ତ୍ରେତୟାରେ ଜନ୍ମ ହୋଇ ।

ରାବଣକୁ ମାରି            ବିଭୀଷଣେ ରାଜା

              କଲେ ଲଙ୍କାଗଡେ ସେହି ।୯।

ବଳରାମ ରୂପେ            ହେଲେ ଅବତାର

               ଦ୍ଵାପର ଯୁଗେ ଶ୍ରୀହରି ।

କୃଷ୍ଣ ବଳରାମ               ଏକଇ ସ୍ବରୂପ

                ମନେଥିବ ହେତୁକରି ।୧୦।

ଯଜ୍ଞେ ପଶୁବଧ             ନିବୃତ୍ତ କରିଲେ

                ହୋଇ ବୁଦ୍ଧ ଅବତାର ।

ଜୀବେଦୟା ସଙ୍ଘ          ଶକ୍ତି ମହାମନ୍ତ୍ର

                କଲେ ଶ୍ରୀହରି ପ୍ରଚାର। ୧୧।

କଳ୍କୀ ଅବତାର             ହୋଇବେ ଶ୍ରୀହରି

                କଳିଯୁଗ ହେବ ଶେଷ ।

ମ୍ଳେଚ୍ଛ ବିନାଶିବେ           ସୁଜନେ ରଖିବେ

                ଧରା ହୋଇବ ଉଶ୍ୱାସ ।୧୨।

କଳିରେ ଶ୍ରୀହରି            ଦାରୁ ମୂର୍ତ୍ତି ହୋଇ

                ଭାଇ ଭଉଣୀ ସହିତ ।

ବିଜେ କରିଛନ୍ତି             ଶ୍ରୀନୀଳକନ୍ଦରେ

                ତୋଷନ୍ତି ଭକତ ଚିତ୍ତ ।୧୩।

ମାନବୀୟ ଲୀଳା           କରନ୍ତି ଶ୍ରୀହରି

                ବସି ନିତ୍ଯ ନୀଳାଚଳେ ।

ଚରଣେ ତାଙ୍କର             ପଶିବା ଶରଣ

                 ରହିବା ମନ ନିଶ୍ଚଳେ ।୧୪।