ତୁମେ ଯିବା ପରେ

ତୁମେ ଯିବା ପରଠାରୁ

ମୋ ଫାଟକର ବତୀସବୁ

ମାତିଥାନ୍ତି କଳହରେ

ଏକ ରୀତିମତ ଯୋଜନାରେ 

ଗଢି ତୋଳିବାକୁ ଅସହଯୋଗ

ମୋ ଅନମ୍ବର ସତ୍ତା ବିରୁଦ୍ଧରେ ।

ତୁମେ ଯିବା ପରେ ପରେ 

ତିମିରର ତତଲା ମାଇଦାନରେ

ପସାପାଲି ଖେଳନ୍ତି ସ୍ମୃତି ସବୁ

ଅପେକ୍ଷାର ଅଜଗର ପାଟିରୁ

ଲହ ଲହ ହୋଇ ବାହାରି

ଏକଲା ପଣରେ କରିନିଅନ୍ତି କାବୁ ।

କ'ଣ ହେଇପାରେ ଏମାନଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର

ରେଳଷ୍ଟେସନର ଡ଼ାକବାଜି ଶବ୍ଦ

ବୁଲା କୁକୁର ଦଳର ଚିତ୍କାର

ଅବା ଲେଖିଥିବା କେଇଖଣ୍ଡ କବିତା

କାନ୍ଥରେ ଚିତ୍ରିତ ଫୁଲର ଚିତା

ନହେଲେ ଥାକ ଥାକ ଉପହାର ।

ଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିରସ୍ତ୍ର

ଚକ୍ରବିହ୍ୟୁର ଅଭିମନ୍ୟୁ ପରି

ସମସ୍ତେ ଆପଣାରୁ ଆପଣାତର

ଚେତେଇବାକୁ ଅବିଶ୍ଵାସର ଖେଳ

ସମୟର ସମର କ୍ଷେତ୍ରରେ 

ଏଠି କେହି ନୁହଁ କାହାର ।