ସୁନାର ହାତ

ଏଇ ହାତଟି ସୁନାରେ ଭରା

ଜଗତେ ସଭିଙ୍କୁ ଦିଏ ସାହାରା l

ମାଟି କାଦୁଏ ଦିନ ଟି କଟେ

ବର୍ଷା ହେଉ କି ତାତି ବିରାଟେ l

ପଙ୍କ କାଦୁଅ ହାତରେ ତାର

ଅସନା ଭାବେନି ଜମା ମନର l

ଧାନ ରୁଆ ଠୁ ଉପୁଡା ଯାଏ

ଏଇ ହାତଟି ସବୁ କରାଏ l

ନିଜ ହାତେ ସିଏ ମାଟି ହାଣଇ l

ଅନାବନା ଘାସ ସେଠି ବାଛଇ

କେତେ କଷ୍ଟ ଏହି ହାତ କରଇ

ବେଉଷଣ ପରା ସେହି କରଇ l

ମୁଠାରେ ସିଏ ସୁନା ଫଳାଏ

ଆହାର ପୁଣି ଜଗତେ ଦିଏ l

ଏଇ ହାତଟିକୁ ଭରସା କରି

ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ରେ ଶୁଏ ସାହାବ ଭାରି l

ପାଣି କାଦୁଅରେ ହାତଟି ଦୁଇ

ଜମି ଭଳି ଫାଟି ଆଁ ହୁଅଇ l

କାଦୁଅ ହାତରେ ପଖାଳ ପାଖେ

ଯାଇ ବସି ପଡେ କଂସା ର ପାଖେ l

ସେଇ ହାତେ ମୁଠେ ଦାନା ନିଅଇ

ଦାମିକା ତିଅଣ ନ ଲୋଡ଼େ ସେହି l

କୃଷକ ଭାଇ ପା ଅଟେ ସେହିଟି

ଏହି ସେଇ ହାତ ଅଟେ ତା'ରଟି l

ଧନ୍ୟବାଦ ଏକ ଛୋଟିଆ ଶବ୍ଦ

(ତୁମ )ମହାନତା ଆଗେ ଅଟୁ ପ୍ରଲୁବ୍ଧ l

ସୁନାର ହାତ ପା ଏହି ଅଟଇ

ସୁନା ଯେଣୁ କରି ଚାଷ କରଇ l

ମାଟିର ମଣିଷ ମାଟିର ହାତେ

କେହି ନୁହେଁ ସରି ତାହାରି ସାଥେ l