ଚାଲି ଗଲା ପ୍ରିୟା

ଚାଲି ଗଲା ପ୍ରିୟା ମୋର ଦୂର ରାଇଜକୁ

ଦୁଃଖ ଦେଇଗଲା ମୋତେ ବାହା ବେଦିକୁ

କଥା ଦେଇଥିଲା ହେବ ସେ ନିଜର ମୋର

ସାତ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ସାଥେ ଥିବ ସେ ମୋର

ଆଉ କିଏ ତା ମଥାରେ ସିନ୍ଦୁର ଦେଲା

ପ୍ରିୟାକୁ ମୋର ମୋ ଠାରୁ ଛଡାଇ ନେଲା

କେତେ ଦିନ ସାଥି ହୋଇ ରହିଥିଲୁ

କେତେ ଜାଗା ସାଥି ହୋଇ ବୁଲିଥିଲୁ

ଆଜି ସେ ଆଉ କାହାର ହୋଇଯିବ

ନୂଆଁ ସଂସାର ଗଢ଼ିବ ମୋତେ ପର କରିଦେବ

ତୁ ଆଜି ବିବାହ ବେଦିରେ ବସି ହସୁ ଅଛୁ

ଦିନୁଟେ ମୋ କଥା କେବେ ନ ଭାବି ଛୁ

ତୋ ବିନା କେମିତି ଦିନ କାଟିବି ମୁହିଁ

ମୋ ପ୍ରିୟା ଚାଲି ଗଲୁ କହ କାହିଁ ପାଇଁ

ତୁ ସିନା ସୁଖରେ ରହିବୁ ମୋତେ ଭୁଲି

ତୋ ପାଇଁ ମୁଁ ବରବାଦ୍ ହେଇ ଗଲି

ତୁ ହସି ହସି ଶାଶୁ ଘର ଚାଲିଯିବୁ

ମୋତେ ଛାଡି ଆଉ କାହାର ହୋଇବୁ

ମୋ ଆଖିରେ ଲୁହ ତୁ ଦେଇ ଗଲୁ

ମୋ ଜୀବନରୁ ଦୁରେଇ ଯାଇଥିଲୁ ।