ସୁନା

ସୁନା ଠାରୁ ବେଶୀ ମୂଲ୍ୟବାନ ଅଟେ

     ଏଇ ଆମ ମାତୃଭୂମି 

ନୀଳ ପାରାବାର ତାହାରି ପୟର

    ସେନେହେ ଯାଉଛି ଚୁମି ।

ତାହାରି କ୍ଷେତରେ ହସି ଉଠି ଅଛି

     କେତେ ଯେ ସୁନା ଫସଲ

କିଏ ବା ଗଣିକି ଦେଇ ସେ ପାରିବ 

    ତାର ସେ ଅମୂଲ ମୂଲ ।

ସୁନା ଠାରୁ ବଡ ସ୍ନେହର ସମ୍ପର୍କ 

    ଗଢି ଜାଣିଲେ ଯେ ହେଲା

ସ୍ୱାର୍ଥ ରହି ଗଲେ ସେଇ ତ ସମ୍ପର୍କ 

    କଉଡିଠୁ ହୀନ ହେଲା ।

ସୁନା ଠାରୁ ଗଛ ଅତି ମୂଲ୍ୟବାନ

    ସିଏ ବଡ ଉପକାରୀ

ବୃକ୍ଷକୁ ସୁନାରେ ତଉଲିବ ଯେବେ

     ତରୁ ହେଇଯିବ ଭାରି ।

ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ପିତା ମାତା ଶରଧାରେ

     ସୁନା ବୋଲି ଡାକି ଥାନ୍ତି

ସୁନାଠାରୁ ତାଙ୍କୁ ଅମୂଲ୍ୟ ସମ୍ପଦ 

    ଭାବରେ ସେ ମଣି ଥାନ୍ତି ।

ନିତ୍ୟ ବ୍ୟବହାର୍ଯ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ ଜିନିଷ

     ସୁନାଠୁ ହେଲାଣି ବେଶୀ

କେମିତି ବଞ୍ଚିବେ ଭାଳି ହେଉଛନ୍ତି 

     ମନ ଦୁଃଖେ ସବୁ ବସି ।

ବିବାହ ସମୟରେ ସୁନାର ମୂଲ୍ୟ ଯେ 

     ସର୍ବାଧିକ ହେଇଯାଏ

ଯାନି ଯଉତୁକ ସହିତରେ ଚେନ୍ 

    ମୁଦି ଆଗ ଥୁଆ ହୁଏ ।

ସଧବା ନାରୀର ବେକରେ ଯେ ରହେ

    ସ୍ୱାମୀର ମଙ୍ଗଳସୂତ୍ର

ଯେତେ ଟଙ୍କା ସିଏ ହେଇଥାଉ ପଛେ

    ହୁଏ ସୁନାରେ ନିର୍ମିତ ।

ନାରୀର ମଥାର ସିନ୍ଦୂରର ଗାର

    ସୁନାଠୁ ଊଧିକ ହୁଏ

ତାହା ପାଇଁ ନାରୀ ଅହ୍ୟରାଣୀ ହେଇ

     ଜୀବନ ବିତାଏ ଥାଏ ।

ପଞ୍ଜାବ ଦେଶର ଅମୃତ ସରରେ

    ରହିଛି ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ମନ୍ଦିର 

ମନ୍ଦିରରେ ବେଶୀ ସୁନା ଥାଏ ବୋଲି

    ଆକ୍ରମଣ ବାରମ୍ବାର ।

ଘୋର ରାଜ୍ୟର ମହମ୍ମଦ ଘୋରୀ

    ଲୁଣ୍ଠନ କରିଣ ଥିଲେ

ଦଶ ବରଷରେ ସତର ଥର ସେ

    ଭାରତରୁ ଲୁଟି ନେଲେ ।

ଶେଷେ ସୋମନାଥ ମନ୍ଦିର ଲୁଣ୍ଠିଲେ

     ଲେଖା ଅଛି ଇତିହାସ 

ମୟୂର ସିଂହାସନ ନେଇ ଯାଇଥିଲେ 

    ନାଦିର ଶାହା ପାରସ୍ୟ ।

ସୁନା ଥିଲେ ଥାଏ ଚୋରଙ୍କର ଭୟ 

    ଲୁଟି ନେଇଥାନ୍ତି ସିଏ  

ଏଇ ସୁନାରେ ଯେ କଳିର ପ୍ରବେଶ

     ସହଜରେ ହେଇ ଥାଏ ।

କ୍ଷେତ ଚାଷ ବେଳେ ସୁନାର କଳସ

    ପାଇଥିଲା ଭାଗୁଆରୀ

ଜମି ମାଲିକକୁ ଦେଇଥିଲା ନେଇ

    କହିଣ ତାକୁ ତିଆରି ।

ଦୁଇଜଣ ତାକୁ କଲେନି ଗ୍ରହଣ

    ଚାଲିଲା ତାଙ୍କ ବିଚାର

ନେଇ ପାପ କାହିଁ ଅର୍ଜନ କରିବେ

    ବିସ୍ମିତ ଯେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ।

ଅଚାନକ ସୁନା କଳସର ପାଇଁ 

     ଝଗଡା ଆରମ୍ଭ କଲେ

କଳିଯୁଗ ଏବେ ପ୍ରବେଶ ହୋଇଲା

     ଯୁଧିଷ୍ଠିର ବୁଝି ନେଲେ ।

ସୁନା ଦେହେ କଳି ପ୍ରବେଶ ହୋଇବ

    ବିଧାତାଙ୍କୁ ଯେ ମାଗିଲା 

ସୁନା ମୁକୁଟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଣ

    କଳି ରାଜୁତି କରିଲା ।

ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିବାର ପାଇଁ 

   କଉଶଲ୍ଯାଙ୍କର ସୁତ

ସୀତାଙ୍କର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ

    କରିଥିଲେ ସେ ନିର୍ମିତ ।

   

ସୁନାର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଲେ

    କେବେ ତାହା ସରିବନି

ଏଇ ସୁନା ଅଟେ ଅମୂଲ୍ୟ ସମ୍ପଦ 

    ତାକୁ ତ ଭୁଲି ହୁଏନି ।