ସତ୍ୟତା ହଜି ଯାଇଛି

ଏ ଘରକୁ ସେ ଘର ବୁଲୁଛି 

ସେ ପାଗଳ ପରି

ନିକରା ନୂହେଁ ସେ ଛାଡିବ 

ତାକୁ ତ୍ୟାଗ କରି l

ଗଳିକୁ ଗଳି ଘୁରି ବୁଲୁଛି 

ଏ ଛକରୁ ସେ ଛକକୁ

ମୁଣ୍ଡିଆ ମାରୁଛି ବହୁ ସମୟ 

ଧରି ସ୍ଥାନ ଦେବାକୁ l

ସେଇ ତ ଜାଣିନି ବର୍ତ୍ତମାନ

ର ଅବସ୍ଥା ବ୍ୟବସ୍ଥା

ସରଳତା ପବିତ୍ରତା ତାହାର 

ହୃଦୟର କଥା l

ସରବ ମଣିଷକୁ ଭାବୁଥାଏ 

ସେ ତ ଆପଣାର

ସେ କି ଜାଣିଛି ବର୍ତ୍ତମାନର 

ସରବଙ୍କ ବ୍ୟବହାର l

ସେ କଦାପି କାନ୍ଦଇ ନାହିଁ 

କି ହସଇ ନାହିଁ

ସଦା ସମସ୍ତଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ନିଜ

ର ଭାବୁଣ ଥାଇ l

କିପରି ସେ ଦେଖିବାକୁ କୁହ 

କିଏ କହି ପାରିବ

କଅଣ ତାହାର ନାମ କୁହ 

କିଏ କହି ପାରିବ l

ଜାଣ ବା ନଜାଣ ତା ନାମ 

ସେଥିପାଇଁ ଜାଣ

ତାର ନାହିଁ ଘୃଣା ଭାବ ଖାତିର 

କରେନା ଜାଣ l

ଆଜ ଖୋଜୁଛି ତାକୁ ତାର 

ଦେଖା ରେଖା ନାହିଁ

ତାର ଦରକାରୀତାକୁ କେହି 

ଏବେ ଭାବୁ ନାହିଁ l

ସତ୍ୟତା ନାମ ତାହାର ଏବେ 

କେହି କହୁ ନାହିଁ

ଦୁନିଆରେ ସତ୍ୟତାର କିଏ 

ଧାର ଧରୁ ନାହିଁ l

ଦୁନିଆରେ ସତ୍ୟତା ଏବେ 

ହଜି ଯାଇଛନ୍ତି

ସରବେ ଆଜ ମିଥ୍ୟା ପଥେ 

ଧାଉଁଛନ୍ତି ll