ଲାଇବ୍ରେରୀ
ପ୍ରୋଫାଇଲ୍
ସନ୍ତାପିତ ମଣିଷ
ସନ୍ତାପିତ ମଣିଷ
1 min
206
ହାତରେ କିଛି ପାଉଣା ନାହିଁ
ବାଟ ଚାଲିବାକୁ
ଚିରା କନାକୁ ଯୁଗ ଯୁଗ ଧରି
ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ
ବାଟ ଚାଲୁଛି ଯେ ଚାଲୁଛି
ଅସହାୟ ସନ୍ତାପିତ ମଣିଷ
ତା ମ୍ମାନ, ସମ୍ମାନ ନଥିଲା ଭଳି
କିଏବା ପଚାରେ,କିଏବା ନଜର୍ ପକାଏ ।।
ତା ପାଖେ ଥାଏ
ଗୋଟେ ଛୋଟିଆ ଛପର ଘର ଟିଏ
ବେଶ୍ ଖାଲି ନିଶ୍ଵାସ ଆସିବାକୁ
ପ୍ରଶ୍ଵାସ ଜୀବାକୁ
ତାର କିଛି ବି ଅଭିଳାଷ ନଥାଏ ।।
ସରକାରଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତି ଉପରେ
ତା ଜୀବନରେ ଆଲୁଅ କଣ ଜାଣିନି
ଜାଣିଛି ଅନ୍ଧାର କଣ ଯେ
କେମିତି ଦିସେ, କେତେବେଳେ ଦିସେ ।।
ତା କଥାକୁ ଯମା ବିଶ୍ବାସ କରନ୍ତି ନି
ସେ ସତ ସତିଆ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ
ଏବେବି ଗ୍ୟାସ୍ ନୁହେଁ ବରଂ
ଜଙ୍ଗଲ କାଟି ନିଆଁ ଲଗାଇ
ଖାଉଛନ୍ତି ଦଣ୍ଡେ ଭାତ ।।
ଖାଇବାକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ପଇସା ନଥାଏ
ପାଠ କଣ ପଢିବ ଯେ ଟିପ୍ପଣୀ ଚିହ୍ନ ଦେଇ
ଚାଲନ୍ତି ଆମରି ଦେବଦାସ୍ ।।
