ସଂସାର ହାଟ

ସଂସାର ହାଟରେ ସଭିଏଁ ଗରାଖ

କିଏ ବିକୁଅଛି କିଏ ବା କିଣେ 

ଲାଭ କ୍ଷତି ର ହିସାବ ରଖନ୍ତି

ଉପରେ ଅଛନ୍ତି ପ୍ରଭୁ ସେ ଜଣେ l

ଆମ ପାଶେ ଥିବା ସେବା ଗୁଣ କିଛି

ଦେଇଯିବା ଆମେ ଏ ସଂସାରକୁ 

ପାଇବା ଯଦିବା ବାହାବାହା କିଛି

ସେ ଆମର ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ବେଳକୁ l

ଅନ୍ୟର ଆଖିରୁ ପୋଛିଥିଲେ ଲୁହ

ପୁଣ୍ୟ ଭାବରେ ହୁଅଇ ଗଣା 

ଭୋକିଲା ମୁହଁରେ ଆହାର ପ୍ରଦାନେ

ଖୁସିଟି ତାହାର ପଡଇ ଜଣା l

ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଭଲ ଗୁଣ ବାଛି

ଶିଖିନିଅ ତାକୁ ଜୀବନ ଥାଇ 

କାହାକୁ ଟିକିଏ ପ୍ରଶଂସା ଦେବାକୁ

କେବେହେଲେ ଆମେ ଭୁଲିବା ନାହିଁ l

ଅନ୍ୟକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇଥିଲେ ସିନା

ସମ୍ମାନ ଲାଭର ହୋଇବା ଯୋଗ୍ୟ 

ଅସମ୍ମାନ ଯଦି କାହାକୁ କରିବା

ଜିଇଁ ଥାଉ ଥାଉ ନରକ ଭୋଗ l

କରି ଯାଇଥିବା ଯଦି କିଛି ପୁଣ୍ୟ

ଶେଷ ବେଳେ ସିନା ଶୁଣିବା ଆହା 

ଅସତ କର୍ମର ପଥ ଧରିଗଲେ

ମରଣ ବେଳକୁ ଗାଳିଟି ଥୁଆ l

ଦୁଃଖୀ ଦରିଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଯଦି କିଛି

କରିଯାଇଥିବା ଭଲ କରମ 

ପାପ ପୁଣ୍ୟ ର ବିଚାର କରିବେ

ମରିଗଲା ପରେ ସେ ଭଗବାନ l

ନିଜେ ଖାଇ ପିଇ ଅୟସେ ରହିଲେ

ନୁହେଁ ପଦବାଚ୍ୟ ପୁଣ୍ୟ କର୍ମର 

ଅଭାଵୀ ଆଖିରୁ ଲୁହ ପୋଛି ଦେଲେ

ତାହା ହିଁ ତ ହୁଏ ଯୋଗ୍ୟ ବିଚାର l

ଜୀବନଟି ଅଟେ ଅଳୀକ ଆମର

ଦେହଟି ମିଶିବ ନିଶ୍ଚ ମାଟିରେ 

ପାପ ପୁଣ୍ୟ ର କରମ ହିଁ ଆମର

ରହିଯିବ ଚିର ସ୍ଥାୟୀ ସଂସାରେ l

ସଂସାର ହାଟରୁ ସଉଦା ସରିଲେ

ନିଶ୍ଚୟ ଆମେ ତ ଯିବା ଯେ ଫେରି

ଦୁଇ ଦିନର ଏ ସଂସାର ହାଟରୁ

ନେଇଯାଅ କିଛି ପୁଣ୍ୟ ଭରି l