ସମୟର କରାଳରେ

ସମୟ ମିଳିଲେ

ଟିକେ ଦେଖିଆସ ଶ୍ମଶାନକୁ ଯାଇ 

କେତେ ଯେ ଅହଂକାର

ପୋଡ଼ି ପାଉଁଶ ହୋଇଯାଇଛି

ନିଜ ଲୋକ ବି ପ୍ରଶ୍ନ କରନ୍ତି

ମୃତ ଲୋକକୁ 

ଶ୍ମଶାନରେ ପହଞ୍ଚାଇ ଦେଇ

ଆଉ କେତେ ସମୟ ?

କେତେ ସମୟ ଲାଗିବ ପୋଡିବାକୁ ?

ସମୟ ମିଳିଲେ

ଟିକେ ପଚାର ନିଜକୁ

କେତେ ସମୟ

ଛାଡି ଚାଲିଆସିଛ ପଛରେ

ଆଉ କି ଫେରିବ ?

ଅଫେରନ୍ତା ପଥ ସିଏ

କେତେ କେତେ ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ମୁହୂର୍ତ୍ତ

ମାନ ଅଭିମାନ

ସୁଖ ଦୁଃଖ

କାଟି ଦେଇଛ ଅତୀତରେ

ସେଇ ତ ସମୟ

ଟିକ୍ ଟିକ କରି ଚାଲିଛି

ଅନବରତ

ବାଆଁରୁ ଡାହାଣକୁ

ତାକୁ ଅଟକେଇବ ବା କିଏ ? 

ସ୍ୱପ୍ନମାନେ ସବୁ ଭାସନ୍ତି

ପାହାନ୍ତି ସକାଳେ

ଅବା 

ଧୁନ୍ଦଲା ଆଖିରେ

ଝାପସା ଝାପସା ସବୁ ଝାପସା

ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ

ସମୟର କରାଳରେ

ଆଜି ମୁଁ ମୃତ

ସମୟର ଟିକ ଟିକ ଶବ୍ଦରେ...