Win cash rewards worth Rs.45,000. Participate in "A Writing Contest with a TWIST".
Win cash rewards worth Rs.45,000. Participate in "A Writing Contest with a TWIST".

Sunanda B Mohapatra

Tragedy Thriller Others


4.4  

Sunanda B Mohapatra

Tragedy Thriller Others


ସ୍ଵୀକାରୋକ୍ତି

ସ୍ଵୀକାରୋକ୍ତି

2 mins 121 2 mins 121

ମୁଁ ରହୁଥିବା ସହରରେ ଆଜି ତୁହାକୁ ତୁହା ବର୍ଷା ।

ଆକାଶଟା ମୁହଁ ଓହଳେଇ ବସିଛି ଅନ୍ଧାରରେ,

ରୁଷିଥିବା କୋଉ ରାଜପୁତ୍ର ପରି ।

ମନ୍ଦିର ବାହାରିଥିଲି ।

ବାହାରିତ ନଥିଲି, ବାହାରିବି ବାହାରିବି ହେଉଥିଲି ।

ଗତ ରାତିରୁ ଭାବିଥିଲି, ଏଠି ନା ନଦୀ ଅଛି ନା ନାଳ ! 

ସକାଳେ କିଛି ନହେଲେବି ମନ୍ଦିରତ ନିଶ୍ଚୟ ଯିବି ।

ସକାଳ ହେଲା,ଭାବିଲି ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଯିବି ।

ସତ କହିବି ?

ହଁ, ବେଳେବେଳେ ସତ କହିଲେ କ୍ଷତି କ'ଣ ଯେ ?

କେହି କ'ଣ ଫାଶି ଦେବ ମୋତେ ?

ବେଶି ବେଶୀରେ ଟିକେ ଭୁଟ୍ ଭାଟ୍ କେଡ଼େ ପାପୀଟିଏ, ଏଇଆତ !

ଯେଉଁ ସତ ଈଶ୍ୱର ଦେଖୁଛନ୍ତି,

ସେଥିରୁ,କିଛି ଖୋଲିଦେବାରେ ସଙ୍କୋଚ କ'ଣ ଯେ !

ପୋଷାକ ତଳର ବାକି ଜିନିଷ ସଭିଙ୍କର ଏକା ପରି, 

ମନଟା ବି ଏକା,

ପାପ ଏକା,

ପ୍ରେମବି ଏକା !

ସବୁ ଦେଖେଇ ହୁଏନା,

ଯେତିକି ଦେଖେଇ ହୁଏ,

ସେତିକି ନଦେଖେଇ ମଣିଷ ରହି ପାରେନା !

ସତରେ, ମନ୍ଦିର ଯିବାକୁ ମୋର ଟିକେବି ଇଛା ନଥିଲା ।

ଏମିତି ତ ଅନେକ କଥାକୁ ଇଛା ହୁଏନାହିଁ ଆଜିକାଲି !

ତେଣୁ ବର୍ଷା ଦେଖି ମୁଁ ଖୁସି ହେଉଥିଲି ମନେ ମନେ ।

ମୋ'ହେତୁ ହେବା ଦିନୁ ଯଦିଓ ଏହା ଥିଲା ବିରାଟ ବ୍ୟତିକ୍ରମ ।

ଜାଣିନି କାହିଁକି ଇଞ୍ଚେବି ଟଳିଲାନି ମନ ନିଜ ଅଟଳ ପଣରୁ ?

ବର୍ଷ ସାରା ପାପରେ ଘାଣ୍ଟି ହେଇଥିବା ମନ ଆଉ ଶରୀର ନେଇ

ସାହସ କୁଳେଇଲାନି ତାଙ୍କ ଦୂଆରେ ଯାଇ ଧର୍ମର ପ୍ରାପ୍ୟ ମାଗିବାକୁ !

କିନ୍ତୁ କହିଲେ କ'ଣ ବିଶ୍ୱାସ କରିବ ?

ମୁଁ ସିନା ଯାଇନି ତାଙ୍କ ପାଖକୁ,

ସେ କିନ୍ତୁ ସାରାଦିନ ଥିଲେ ମୋ' ପାଖରେ ।

ଖୁବ୍ ଗପିଲି, କାନ୍ଦିଲି ଧୁମ,

ବାର୍ ବାର୍ ଆଖି, ମୁହଁ ପୋଛିଲି,

ପୁଣି ବଖାଣିଲି ଯେତେ ସବୁ ଦୁଃଖ, 

ଅପ୍ରାପ୍ତି,ଭୁଲ୍ ଭ୍ରାନ୍ତି ସମେତ । 

ସତେ ଯେମିତି ସେ କିଛି ଜାଣନ୍ତିନି !

ସେତ ଚିରକାଳ ମୂକ,

ସେ ଶୁଣିଲେ କି ନାହିଁ,

ବୁଝିଲେ କି ନାହିଁ, ସେଥିକି ମୋର ନିଘା ନାହିଁ ।

ମୁଁ ହିଁ ଯାହା ବକ୍ ବକ୍ ହେଲି ।

ସଞ୍ଜ ନଇଁବ, ନଇଁବ ହେଉଥିଲା,

କବାଟ ଖୋଲିଲି,

ବର୍ଷା ବଢୁଥିଲା ବାହାରେ

ସମାନ ତାଳରେ ମୋ ଆଖିରେବି ତାଣ୍ଡବ !

କଥା କିନ୍ତୁ ଏତିକିରେ ସରି ନଥିଲା ।

ମୁଁ ଲୁହ, ସିଂଘାଣୀ ଏକାକାର ହେଲା ବେଳକୁ,

କେହି ଗୋଟେ କବାଟ ପିଟି କହିଲା-

ଶୁଣ,ତୋ ଇଛାରେ ନା କ'ଣ ?

ଖୋଲି ଦେଖେଯେ, 

କୋଉଠିବି ବିନ୍ଦୁଏ ବର୍ଷା ନାହିଁ ।

ସାରା ଆକାଶଟା ଖୁବ୍ ଶାନ୍ତ,ଖୁବ୍ ନିର୍ମଳ ।

କେହି ଯେମିତି ମୋତେ ଆକର୍ଷିତ କରୁଥିଲା,

ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍ଧ ପରି ମୁଁ ଟାଣି ହେଇ ହେଇ ଯାଉଥିଲି ।

ମୁଁ ମୋ' ଭିତରେ ନଥିଲି ।

ଜାଣିନି କେମିତି ଯାଇ ପହଞ୍ଚିଲି ତାଙ୍କ ଦୂଆରେ !

ପାପ ଯେତେ ବୁଝି ପାରିଥିଲି,

ପସରା କରି ଥୋଇଲି ତାଙ୍କ ଆଗରେ ।

ପାଞ୍ଚୋଟି ଦୀପ ଜାଳିଲି ।

ଗୋଟିଏ ଦୀପ ତା'ପାଇଁବି ଜାଳିଲି,

ଯିଏ, ମୋତେ ଏ ଯାଏ ଜାଳି ଜାଳି ଆସିଛି !

ଜାଣିନି ପୁଣ୍ୟ କଲି ନା 

ସେ ପବିତ୍ର ପୀଠରେ ପୁଣି ପାପଟିଏ କରି ଆସିଲି ।

ଫେରିଲା ବେଳେ ଭାବୁଥିଲି,

ଅଦୃଷ୍ଟ ହାତରେ କେଡ଼େ ଅସହାୟ 

ଏ ମଣିଷ ସତରେ ?

ସବୁ କ'ଣ ଥାଏ ନିଜ ଆୟତ୍ତରେ ?


Rate this content
Log in

More oriya poem from Sunanda B Mohapatra

Similar oriya poem from Tragedy