ସଭିଙ୍କ ଆଗରେ କହୁଛୁ ଖୋଲି

ହେଇ ଦେଖ ତେଣେ ରଡ଼ମଡ଼ ହୋଇ

ଭାଙ୍ଗିଲା ଯାମଳାର୍ଜ୍ଜୁନ,

ତା' ମୂଳରୁ କାହ୍ନା ଗୁରୁଣ୍ଡି ଆସୁଛି

ନାହିଁ ଡର ଭୟ ଚିହ୍ନ ।

ଇଏ ପରା ବଡ଼ ବିଚିତ୍ର କଥା

ହୃଦ ଟୁକୁଡ଼ାକୁ ଦଉଡ଼ିରେ ବାନ୍ଧି

ରଖିଲେ କେମନ୍ତେ ଯଶୋଦା ମାତା ।

ଅଭିଯୋଗ କଲେ ଗୋପାଳୁଣୀ ବୋଲି

ରାଗରେ ସେ ଦେଲେ ରୋଳରେ ବାନ୍ଧି,

ରୋଳ ଟାଣି ଟାଣି କହ୍ନେଇ ମିଳିଲା

ଏହି ଯାମଳା ଅର୍ଜ୍ଜୁନର ସନ୍ଧି ।

ଆଣ୍ଟ କରି ଯେହ୍ନେ ଦେଲା ସେ ଟାଣି

ଦୁଇଟି ଗନ୍ଧର୍ବ ଯୋଡ଼ହସ୍ତ ହୋଇ

କହିଲେ କାହ୍ନାକୁ ଅପୂର୍ବ ବାଣୀ ।

ଏଡ଼ିକି ବକଟେ ଛୁଆ ସିନା ସିଏ

ରଖିଛି ଆମକୁ ବିପଦୁ କେତେ,

ମନା କରିଲେ ବି ଯାଚିକି ଖୁଆଏ

ଗୋରସ ଲବଣୀ ଯାହାକୁ ଯେତେ ।

ତାହା ପରି ସଖା ପାଇଛୁ ବୋଲି...

ନିଜକୁ ତ ଆମେ ଧନ୍ୟ ମଣୁଅଛୁ

ସଭିଙ୍କ ଆଗରେ କହୁଛୁ ଖୋଲି ।

କହ୍ନେଇ ଆମର ସୁରକ୍ଷିତ ଥିଲେ

ଆମ ଚିନ୍ତା କିଛି ନାହିଁ,

ବୁଝି ସାରିଅଛୁ ସବୁ ଭଲ ଚିନ୍ତା

କରେ ସେ ଆମରି ପାଇଁ ।

ଶୁଣିବୁନି ତା'ର ବିରୋଧେ କିଛି--

ସିଏ ତ ଆମର ସଖା ସହୋଦର

ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ବୋଲି ଭରସା ଅଛି ।