ସ୍ୱାଧୀନତା

ପରାଧୀନତାରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇ ଆମେ 

    ହେଇଛୁ ଆଜି ସ୍ବାଧୀନ 

ଆମରି ହାତରେ ନିଜେ ଆମେ ଆଜି 

    ଚଳାଉ ଅଛୁ ଶାସନ ।

ସାର୍ବଭୌମ ଏଇ ଗଣତନ୍ତ୍ର ରାଷ୍ଟ୍ର

   ଆମ ଏ ଭାରତ ବର୍ଷ 

ସାରା ବିଶ୍ୱ ଆଜି ଚକିତ ହୋଇଛି 

    ପଢି ତାର ଇତିହାସ ।

ଆଗରୁ ଇଂରେଜ ଶାସନ କାଳରେ

    ଭୋଗିଲୁ ଦୁଃଖ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା 

ଏବେ ମନମୁଖୀ ଶାସନ ଏମିତି

    ହେଉ ଅଛୁ ଲୋକ ହସା ।

ସ୍ୱାଧୀନ ହେଇଛୁ ସମ୍ବିଧାନେ ସିନା

    ଜୀବନଟା ପରାଧୀନ 

କର୍ମଟିଏ ପାଇଁ ଧାଇଁ ବୁଲୁ ଅଛୁ

   ନ ହେଉ କାହା ଅଧୀନ ।

ତଥାପି ନା କର୍ମ ମିଳୁଛି ଜୀବନେ

    ଲାଞ୍ଚ ଖାଇଯାଏ ମୁଣ୍ଡ 

ମାମୁଁ ଘର ନାଲି କୋଠା ଦେଖୁ ଥାଏ 

   ଯିଏ ଖୋଲୁ ଥାଏ ତୁଣ୍ଡ ।

ତେଲିଆ ମୁଣ୍ଡରେ ତେଲ ଢଳା ଯାଏ

   ଜାତୀୟତା ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ

ଏହାକୁ କି କୁହ ଆଧୁନିକ ଯୁଗ

    ସ୍ୱାଧୀନତା କୁହାଯାଏ ।

ଯେଉଁ ଆଡେ ନେତା ସିଆଡେ ତ ଛତା 

    ସେ ଆଡେ ବରଷା ହୁଏ 

ଏତେ ଭଲ ଜମି ପାଖେ ଥାଇ ସିଏ

    ମରୁଡିରେ ଗଣା ଯାଏ ।

ଏଇ ସ୍ୱାଧୀନତା ପାଇଁ ଆମ କେତେ

   ଦେଇଥିଲେ ଜଳାଞ୍ଜଳି 

ଜୟୀ ରାଜଗୁରୁ ରାଣୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀବାଈ

    ମଙ୍ଗଳ ପାଣ୍ଡେଙ୍କ ବଳି ।

ବୀର ସୁରେନ୍ଦ୍ର ସାଏ ଭଗତ ସିଂ ପୁଣି

   ବିନାୟକ ସଭରକର୍

ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ବୋଷ୍ ବାଜି ରାଉତ

    ବାଜି ଦେଲେ ଜୀବନର ।

ଏମିତି ଅନେକ ଦେଶପ୍ରେମୀ ଆମ

    ଦେଇଛନ୍ତି ବଳିଦାନ

ଇତିହାସ ତାଙ୍କ ଯଶ କୀର୍ତ୍ତି ଗାଏ

    ଆମ ଭାରତ ମହାନ ।

ଉଣେଇଶି ଶହ ସତଚାଳିଶି ମସିହା

   ଅଗଷ୍ଟ ପନ୍ଦର ଦିନ

ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଅହିଂସା ନୀତିରେ

   ହୋଇଲୁ ଆମେ ସ୍ୱାଧୀନ ।

ଜାତିର ପିତା ସେ ହୋଇଲେ ଆମର

    ତାଙ୍କ ପାଦରେ ଜୁହାର

ତ୍ରିରଙ୍ଗା ଆମର ଜାତୀୟ ପତାକା

    ଉଡୁ ଥାଏ ଫରଫର ।

ଉପରେ ନାରଙ୍ଗୀ ମଝିରେ ଯେ ଧଳା

    ତଳେ ସବୁଜର ରଙ୍ଗ

ଧଳା ରଙ୍ଗେ ମଧ୍ୟେ ଚବିଶିଟି ଅର 

   ଚକ୍ର ଥାଏ ନୀଳ ରଙ୍ଗ ।

ଦୁଇଟି ଜାତୀୟ ଦିବସ ଆମର 

   ଏଇ ତ୍ରିରଙ୍ଗାକୁ ନେଇ

ଅଗଷ୍ଟ ପନ୍ଦର ଜାନୁୟାରୀ ଛବିଶି

   ପାଳୁ ଥାଉ ହର୍ଷ ହେଇ ।

ଯେତେ ଦୁଃଖ ଥାଉ ହୃଦୟ ଭିତରେ

    ଆମେ ଗର୍ବ କରୁ ଥାଉ 

 ପବିତ୍ର ଏ ମାଟି ତ୍ରିରଙ୍ଗା ପତାକା 

    ଦେଖି ଦେଲେ ଖୁସି ହେଉ ।

ଗର୍ବ ଓ ଗୌରବ ଏ ଦେଶ ଆମର 

    ଆମେତ ଭାରତବାସୀ

ଯେତେ ଯାହା ହେଉ ଭେଦ ଭାବ ଭୁଲି

   ଏକତା ରଖିବୁ ହସି ।

କୋଟି ପ୍ରଣିପାତ ଭାରତ ବର୍ଷକୁ 

   ତ୍ରିରଙ୍ଗା ଆମ ସଲାମ୍

ଉଡୁ ଥିବ ଧ୍ବଜା ଯୁଗ ଯୁଗ ପାଇଁ 

   ସାହା ପ୍ରଭୁ ଓଁ ଶ୍ରୀରାମ ।