ରୋଗ ଚିରକାଳଶୈଶବ ପ୍ରୌଢାବସ୍ଥା ଯା

ରୋଗ ଚିରକାଳ

ଶୈଶବ ପ୍ରୌଢାବସ୍ଥା ଯାଏ

ମୋତେ ଲାଗିରହିଛି ରୋଗ

ଭିନ୍ନ ତାର ଲକ୍ଷଣ

କରିଦେବ ଅକର୍ମଣ୍ୟ

ଔଷଧ ଭରସାରେ ଚାଲିଛି ଜୀବନ

ଏଥୁରେ ମୁଁ କାହାକୁ ଦେବି କଣ ?

ସାଧବ ବୋହୂର ନିଷ୍ପାପ ସହରେ

କାଶଙଡୀର ଶୋଭା ସୌଦଂର୍ଯ୍ୟରେ

ଅନଂତ ଯୌବନା ମୌସୁମୀର ଅବେଗସିକ୍ତ ପଦାର୍ପଣରେ

ବନ୍ୟ ମୟୂରୀର ରିମ୍‌ଝିମ୍ ନୃତ୍ୟରେ

ଝାଉଁବଣର ହରିକରଣରେ

କିଛିଟା ଉପଶମ ହୁଏ ରୋଗ- ଥମେ ପଂତ୍ରଣା

ଏ ପ୍ରାକୃତିକ ଉପାଦାନ ନୁହଂତି ଚିରସ୍ଥାୟୀ

ସୁତରାଂ ରୋଗ କମିବନି ପୁରା

ସାମୟିକ ରିହାତିରେ ଉତ୍‌ଫୁଲ୍ଲିତ ହୋଇ

ମୁଁ ହଜିଯାଏ ଝରାଶେଫାଳୀର ମୃଣ୍ମୟୀ ମାୟାରେ

ସଦ୍ୟତା ସୀମଂତିନୀର ସିଂଦୁର ଛାୟାରେ

ପୁଖଲ ପ୍ରିୟାର ମୌସୁମୀସିକ୍ତ ପଣତକାନିରେ

କେବେ ନିଷ୍କୃତି ଏ ଯମପଂତ୍ରଣାରୁ ?

ଖୋଜି ପାଏନି ଉତ୍ତର ସକାଳରୁ ସଂଧ୍ୟା- ଗୋଧୂଳିରୁ ପ୍ରଭାତ

ହେ ଇଶ୍ବର- ମୁକ୍ତି ଦିଅ ନୋତ ଏ ଜୀବନବ୍ୟାପୀ ରୋଗରୁ

ନିୟମିତ ଔଷଧ ସେବନରୁ- କର୍ମଙ୍ଗୁଡର ଅମାପ କଷଣରୁ ।