ରୀତିକବି ଦୀନକୃଷ୍ଣ ଦାସ

ରୀତିଯୁଗ କବି ଦୀନକୃଷ୍ଣ ଦାସ

ଜନମିଲ ଜଳେସ୍ଵରେ

ଜଗନ୍ନାଥ ଭଣି ଭକ୍ତିସୁଧା ବୁଣି

ସରଜିଲ ଓଡ଼ିଆରେ ll

ବାଲ୍ୟ କାଳୁ ଗଲ ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଚଳି

ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ଙ୍କୁ ଧ୍ୟାୟୀ

ଛନ୍ଦ କାବ୍ୟ ରଚି କୃଷ୍ଣ ଲୀଳାମୃତ

ଇତିହାସେ ଗଲ ରହି  ll

ବ୍ରାହ୍ମଣୀକୂଳରେ ଢେଙ୍କାନାଳଠାରେ

ସାଧନାରେ ହେଲେ ରତ

ବୁଲିବୁଲି ତୁମେ ଜୀବନ କାଟିଲ

ଲେଖି ଭକ୍ତି ରସାମୃତ ll

ସେହି ଅମୃତକୁ ପାନକରି ତୁମେ

ସାଧକ ସନ୍ୟାସୀ ତୁଲ

ମଠ ମନ୍ଦିରରେ ସମୟ କାଟିଲ

ସଂସାରକୁ ଭୁଲିଗଲ ll

ଗଜପତି ରାଜା ଦେଖାଇଲେ ଲୋଭ

ଧନ, ଗ୍ରାମ, ରାଜ୍ୟ ଦେବେ

ତାଙ୍କ ନାମେ ଭଣି କବିତା ରଚିଲେ

ପୁରସ୍କୃତ କରାଇବେ ll

ନଥିଲା ତୁମର ଧନ ଜନ ଲୋଭ

ଥିଲା ସ୍ୱାଭିମାନ ଭକ୍ତି

ରାଜଭୟ ଛାଡ଼ି ସଂରଚିଲ ତୁମେ

ସାହିତ୍ୟକୁ କରି ଶକ୍ତି ll

ଏଥି ଯୋଗୁଁ ତୁମେ ବିରୋଧ ସହିଲ

ରାଜସଭା ପଣ୍ଡିତରେ

ବନ୍ଦୀହେଲ ତୁମେ କାରାଗାରେ ଗଲ

କିଛିଦିନ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷରେ ll

ଭୋକ ଉପବାସେ ସମୟ କାଟିଲ

ଜରା ଜର୍ଜରିତ ହୋଇ

ସ୍ୱୟଂ ଜଗନ୍ନାଥ ମିଷ୍ଟାନ୍ନ ଖୋଇଲେ

ରାଜାଙ୍କୁ ସପନେ କହି ll

ଶୁଣି ସ୍ୱପ୍ନାଦେଶ ଉତ୍କଳ ନରେଶ

କରିଲେ ବନ୍ଦୀରୁ ମୁକ୍ତି

ରଚିଗଲ ତୁମେ ଅନେକ କବିତା

ସ୍ମରି ଜଗନ୍ନାଥ ଭକ୍ତି ll

ବଙ୍ଗଳାର କାବ୍ୟ ବିଦ୍ୟା ସୁନ୍ଦରଠୁ

ଓଡ଼ିଆ ରସ କଲ୍ଲୋଳ

ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ତୁମର ପ୍ରତିପାଦି ଥିଲ

ପରାକାଷ୍ଠା ଦେଖାଇଲ ll

ଘେନ ପ୍ରଣିପାତ ତୁମେ କବି ଭକ୍ତ

ଘେନ ମୋର ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି

ଯୁଗ ଯୁଗ ପାଇଁ ତୁମ କୀର୍ତ୍ତିରାଜି

ରସାମୃତ ଦେଉ ବୋଳି ll