ରେବତୀ ଯୁଗ ଶେଷ

କୁନି ଝିଅଟି କହିଲା ଦିନେ 

ମାଆ କୋଳରେ ବସି,

ମାଆ ଲୋ ମାଆ ମନ ଖୋଲି ମୁଁ 

ପାରେନା କେବେ ହସି ।

ଗୁରୁଜନଙ୍କ ଆଗରେ ଭାଇ 

ଗୋଡ଼ କଚାଡ଼ି ଯାଏ,

କଥା ପଦିଏ କହିବା ପାଇଁ 

ବାରଣ ମତେ ଥାଏ ।

ଯାନି ଯାତରା ହାଟ ବଜାର 

ସବୁ ତ ବୁଲେ ଭାଇ,

ଘର କଣରେ ବସିରହେ ମୁଁ 

ମନ କି ମୋର ନାହିଁ ।

ଦୁହିତା ଦୁଇ କୁଳକୁ ହିତା 

ଲଭିବି ଦିନେ ଯଶ,

ନିଆଁ ନୁହେଁ କି ଚୁଲୀ ନୁହେଁ ମୁଁ 

ରେବତୀ ଯୁଗ ଶେଷ ।