ପୁଣିଥରେ ଆରମ୍ଭିବା

ଚାଲ ପୁଣିଥରେ ଆରମ୍ଭିବା

ମନେ ପକାଇବା ସେଦିନର ପ୍ରଥମ ସକାଳ

ଶୀତଳ ଅରୁଣିମାର କଅଁଳ ଛୁଆଁରେ

ରୋମାଞ୍ଚିତ ହେବା

ପଦୁଅଁ ପତରର ଢଳ ଢଳ ପାଣିରେ

ପୁଣିଥରେ ନାଆ ମେଲି ଦେବା ।

ତୁମର ମୋର ବିତି ଥିବା

ପ୍ରତିଟି ଦିନ ପ୍ରତିଟି ମୂହୁର୍ତ୍ତ ଦୋହରାଇବା

ଜହ୍ନ ରାତି ସବୁକୁ ନେଇ କବିତା ଲେଖିବା

ଡେଣା ବାନ୍ଧି ସମୟର ପ୍ରତିକୂଳେ

ଉଡ଼ି ଯିବା ଚାଲ

ନୂଆ ନୀଡ଼ଟେ ବାନ୍ଧିବା ।

ସେଦିନର ସେ ବେଦମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ

ବାହା ବେଦିର ହୋମାଗ୍ନି

ଗୁରୁଜନ ଆଶୀର୍ବାଦ 

ସାତ ଫେରା ହାତଗଣ୍ଠି

ଅଳ୍ପ ଅଳ୍ପ ଦିଶୁଥିବା ନିଷ୍ପାପ ଭବିଷ୍ୟକୁ ନେଇ 

ଏକ ଦୀର୍ଘ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ

ପ୍ରସ୍ତୁତି କରିବା ଚାଲ ।

ଓଢ଼ଣା ତଳୁ ଦୁଇଟି ନୀରିହ ଆଖି

ଦେଖୁଥିବ ଚିହ୍ନା ଚିହ୍ନା ଲାଗୁଥିବା

ଅଚିହ୍ନା ତା' ଜୀବନ ସାଥୀକୁ

ଆଉ ଏ ଅନଭିଜ୍ଞ ଗୃହସ୍ଥ

ସେ ଚାହାଣିର ଥଳ କୂଳ ମାରିବାରେ ଅସମର୍ଥ ହୋଇ

ସେଥିରେ ବିଲିନ ହୋଇଯାଉଥିବ

ଏକ ପରମ ପ୍ରାପ୍ତିର ତୃପ୍ତିରେ

ଭାରି ସୁଖଦ ନା ସେ ସାୟଂକାଳ 

ଚାଲ ଚାଲ ପୁଣିଥରେ ଆରମ୍ଭିବା ।।