ପ୍ରକୃତି ଗୀତ

ପାହାନ୍ତି ଉଷାର ପହିଲି କିରଣ

ପ୍ରକୃତି କୁ ଯାଏ ଛୁଇଁ

ନୀଳ ନୟନା ସେ ନୀଳ କଇଁ ହସେ

ନୀଳ ଅମ୍ବର କୁ ଚାହିଁ I

ଫଗୁଣ ଅବିର ମହାକାଇ ପୁଣି

ଆସଇ ଝୁଲଣ ଯାତ

ରଙ୍ଗ ଅବିର ରେ ଭିଜାଇ ସଭିଙ୍କୁ

ଫଗୁଣ ଆସିଛି ଦେଖ I

ସୁନ୍ଦର ବକୁଳ ଆମ୍ର ଡାଳେ ପୁଣି

ଛୁଟଇ ତାହାର ବାସ

ମନକୁ ମୋହିଛି କୋକିଳ ଗୁଞ୍ଜନ

ଫଗୁଣ ଆସିଛି ଦେଖ ।

ପଳାସ ଫୁଲର ଗୈରିକ ତନୁଟି

ଦିଶେ କେଡେ ଶୋଭାବନ

ପଥିକ ମନକୁ ନିତ୍ୟ ସେ ମୋହୁଛି

ଦୋହଲୁଛି ସେ ପବନେ I

ସୁନ୍ଦର କୋମଳ ଲଳିତ ଶରୀର

ନ ଥାଇ ସୁରଭି ତାର

ସାଜିଦେଇଛି ସେ ଧରଣୀ ଗଭାକୁ

ଦିଶଇ କେଡ଼େ ସୁନ୍ଦର I

କୋଇଲି ର କୁହୁ ତାନ ରେ ଗାଉଛି

କେଡ଼େ ସୁମଧୁର ଗୀତ

ମଧୁର ପ୍ରଭାତେ କୁମ୍ଭl ଟୁ ଆ ରଡି

ସତେ ଅବା ସ୍ତବ ପାଠ l

ନୂଆଁ ବୋହୂ ଫେରେ ନଈ ତୁଠୁ ପୁଣି

ପିନ୍ଧି ଓଦା ଲୁଗା ଦେହେ

କୁକୁମ, ଅଳତା ବୋଳା ପାଦ ରେ ତା

ଘୁଂଗୁର ରେ ଶୋଭା ପାଏ ll