ପ୍ରିୟତମା

ପ୍ରିୟତମା, ବିଧି ହେବନି ଵାମ

ତୁମ ଇଚ୍ଛାରେ ଜୀବନ ଜୀଇଁବି

କରୁଥିଲି ଦିନେ ପଣ

ମିଥ୍ୟା ଲାଗୁଥିଲା ଆଉ ଯାହା କିଛି

ଲାଗୁଥିଲା କି କଷଣ

ଭାବୁଥିଲି ବି ଭୀଷଣ

ତୁମକୁ ଛାଡିଵା ଯିବ କଷ୍ଟ ହୋଇ

ଯାଉ ପଛେ ମୋର ପ୍ରାଣ

ସମ୍ପର୍କିତ ହେଲା ପ୍ରତିଟି ମୁହୂର୍ତ୍ତ

କଟେଇଥିଲି ମୁଁ ଯାହା

ସମ୍ପର୍କର ଡୋର ଏତେ ସରୁ ନୁହଁ

ଭୁଲି କି ପାରିବ ତାହା

ପ୍ରାଣରେ ପଶିଲା ହିଆ

ତୁମକୁ ଛାଡ଼ିବା ସମୟ ଶିଖାଇବ

ପାଏ ରୋଗ କଷ୍ଟ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣା

ମିଥ୍ୟା ଲାଗୁଥିଲା ଅଜଣା ରାଇଜ

ମିଥ୍ୟା ଲାଗୁଥିଲେ ଜନ

କେମିତି କେଜାଣି ଲାଗିଗଲା ମନ

ଦିନକର ଲାଗେ ଜହ୍ନ

ଦିନରେ ଦେଖିଲି ସପନ

ସତ୍ୟକୁ ଧରି କରୁଥିଲେ କାମ

ପ୍ରିୟତମା, ବିଧି ହେବନି ବାମ