ପ୍ରେମର ଉଛ୍ଵାସ

ଜୀବନ କୈଶୋର ସୋପାନରେ ଯେବେ

     ରଖିଥାଏ ଧିରେ ପାଦ,

କଅଁଳ ମନରେ ଉଙ୍କି ମାରିଥାଏ

     ପାଇବାକୁ ପ୍ରୀତି ସ୍ୱାଦ |

ଚହଲା ମନରେ ଚଞ୍ଚଳତା ଭରେ

     ମନ ହୁଏ ଆନମନା,

ନିଜର ରୂପକୁ ସଜାଏ ବିଭୋରେ

     ଭରି ନା ନା କଳପନା |

ଆଖିରେ କେତେ ଯେ ଭାଷା ଭରିଯାଏ

     ଓଠେ ଆସେ ସ୍ମିତ ହାସ୍ୟ,

ପୁଲକିତ ମନ ଦିବସ ସପନେ

     ହୋଇଥାଏ ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ |

ଚାହାଣିରେ ଥାଏ ଦୁଷ୍ଟାମୀର ଚିହ୍ନ

     ଖୋଜିବୁଲେ ସିଏ ପ୍ରେମ,

ଦେଖେ ଲୁଚି ଲୁଚି ଚୁମ୍ବକୀୟ ଶକ୍ତି

     ଟାଣିନିଏ ତାର ମନ |

ଶୁଣିବାକୁ ଭଲ ଲାଗେ ଯେ ସଙ୍ଗୀତ

     ପ୍ରୀତି ଭରା ଯଦି ଥାଏ,

ପୁଲକିତ ଦେହ ପୁଲକିତ ମନ

     ଅଧୀରେ ଯେ ନାଚୁଥାଏ |

ବଗିଚାର ଫୁଲ ଭାରି ଭଲ ଲାଗେ

     ମନେ ଭାବାନ୍ତର ଆସେ,

ନୂଆ ଅନୁଭବ ଜାଗେ ତା ଅନ୍ତରେ

      ଯାହା ଆଖିଆଗେ ଭାସେ |

ଅନ୍ୟମନସ୍କତା ଆସିଥାଏ ସଦା

     ସୁନ୍ଦରତା ଖୋଜିବୁଲେ,

ସୁନ୍ଦର ତନୁରେ ଆଖି ଲାଖିଯାଏ

     ହୃଦୟରେ ସ୍ବପ୍ନ ତୋଳେ |

ପ୍ରକୃତିର ଶୋଭା ମନେ ଭରେ ପ୍ରୀତି

     ଅସ୍ଥିର ହୁଅଇ ମନ,

ଅଧୀରେ ବିଭୋରେ ନୂଆ ଶିହରଣ

     ଅନୁଭବେ ସତେ ପ୍ରାଣ |

ଏମିତି ସମୟ ଆସେ ଜୀବନରେ

     ତାରୁଣ୍ୟର ଅନ୍ତରାଳେ,

ନୂଆ ପ୍ରୀତିରଙ୍ଗ ଲାଗିଯାଏ ମନେ

     ଦେହେ ଶିହରଣ ଖେଳେ ||