ପ୍ରେମ

ପ୍ରେମ ହୋଇଥାଏ ନିଷ୍କାମ ଓ ନିର୍ବିଷୟ

ପରମାତ୍ମା ଏକାକୀ ହିଁ ପ୍ରେମର ବିଷୟ ।

ଏଭଳି ପ୍ରେମ ସଭିଙ୍କୁ କେବେ ନମିଳଇ

ଭକତ ଭାଗ୍ଯରେ ସଦା ଏ ପ୍ରେମ ମିଳଇ ।

ପ୍ରେମରେ ବ୍ୟଗ୍ରତା ବ୍ୟଥା ବିକଳ ରୋଦନ

ରତି ପ୍ରଗାଢ ପୀରତି ସଦା ବିଦ୍ୟମାନ।

ପ୍ରେମର ଅଶ୍ରୁ ସିନା ଅଟଇ ବରଦାନ

ଶୋକ ଅଶ୍ରୁ ଅଭିଶାପ ବୋଲି ତାକୁ ଜାଣ।

ହରିପ୍ରେମ ରସ ସ୍ଵାଦ ବଢିଗଲା ପରେ

ରସସିକ୍ତ ହୋଇଯାଏ ରସନା ତହିଁରେ ।

ଇନ୍ଦ୍ରିୟଙ୍କର ଦଉଡ ଆପେ କମିଯାଏ

ଅନୁପମ ସୁଖ ନିଜେ ଖୋଜି ଘରେ ରହେ।

ଯେତେବେଳେ ହରିପ୍ରେମ ରସାସ୍ୱାଦ ମିଳେ

ହରି ବିନା ଆନ ନଦିଶଇ ସେତେବେଳେ ।

ଈଶ୍ବର ପ୍ରେମ ପ୍ରାପ୍ତିରେ ସବୁ ଭୁଲେ ନର

କିଛିହିଁ ବାହ୍ଯ ବସ୍ତୁରେ ନଥାଏ ଆଦର ।

ଜଗତର ଖିଆଲ ତାହାର ନରହଇ 

ଏମିତିକି ନିଜ ପ୍ରିୟ ଶରୀର ଭୁଲଇ ।

ଏପରି ଅବସ୍ଥା ଯଦି ଆସଇ କାହାର

ଜାଣିବ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରେମ ଲାଭ ହେଲା ତାର ।