ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ

ହଁ ତୁମେ ଚାଲିଗଲ 

ଛାଡ଼ିଗଲ ମୋତେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତର ଅଗ୍ନି କୁଣ୍ଡରେ 

ସମୟର ସୁଅରେ ଆମେ ଭାସି ଚାଲିଥିଲେ 

କେବେ ତୁମେ ପଛରେ ଅଟକି ଗଲ 

ମୋ ଅଜାଣତରେ ।

ସୁନାର ସଂସାରର ସ୍ବପ୍ନ ଦେଖାଇଥିଲ 

କିନ୍ତୁ ହଜିଗଲି ମୁଁ ସମୟର କରାଳ ସୁଅରେ 

ତୁମେ ପ୍ରତିଟି ଘଡି ମୋ ସାଥେ ଥିଲ 

ମୁଁ ଯେ ଗଣୁଥିଲି 

ସେ ଉଚ୍ଚ ଆଶାମୟ ସ୍ବପ୍ନଭରା ଦୁନିଆରେ 

ରାତି ପରେ ଦିନ 

ଋତୁ ପରେ ବର୍ଷ ।

ତୁମ ହାତ ଏବଂ ହୃଦୟ ଥିଲା ମୋ ପାଖେ ପାଖେ 

ମୁଁ ବୁଝି ପାରିଲିନି ସେ ନିସ୍ଵାର୍ଥ ପ୍ରେମ 

ଆଖି ମୁଦି ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ମୋର 

ସେ ଲୋଭ, ମୋହ, ମାୟା ଭିତରେ 

ଭାସି ଯାଇଥିଲା ସେ ବିଶ୍ୱାସ 

ରହିଯାଇଥିଲି ମୁଁ ଏକଲା 

ବିରହର ବେଦନାକୁ ମୁଁ ଏକାନ୍ତ 

ଖୋଜୁଥିଲି ତୁମକୁ 

କହିବାକୁ ରହିଗଲା ଅନେକ କଥା 

କେବେ ନ ଶୁଣିବାର ତୁମକୁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ 

ଘାଣ୍ଟି, ଚକଡ଼ି ଦେଉଥିଲା ମୋ ହୃଦୟକୁ 

ସ୍ମୃତିର ମୁଠା ମୁଠା ପାଉଁଶ 

ବୋଳି ଦେଉଥିଲା ଅସଂଖ୍ୟ କୋହ 

ମୋ ମୁହଁରେ 

ମୁଁ ଖାଲି ନିଶବ୍ଦ, ନିସ୍ତେଜ 

ଆଞ୍ଜୁଳା ରେ ମୋର କୋହ ଭରା 

ଅନେକ ସ୍ମୃତି 

ଏବଂ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତରେ ଓହଳି ପଡିଥିବା 

ଅହଂକାର ।।