ପଖାଳ

ପଖାଳ ଟି ମୋର 

ସବୁଠୁ ପ୍ରିୟ,

ନପୂରେ ଖାଲି ତ ପେଟ,

ସାଥେ ପୂରିଯାଏ ମନ।

ତା’ପାସଙ୍ଗେ ନଯାଏ ଲୋ,

ସେଜୁଆନ୍ ରାଇସ୍ ଅବା ବିରିଆନୀ 

ଖୋଜେ ମୁଁ ତାକୁ,

ଯେବେ ତାତି ଟିକେ ଯାଏ ବଢି ।

ବାଇଗଣ ଭର୍ତ୍ତା କୁ 

ଟମାଟୋ ସେକା,

ଶିମ୍ବ ଚଡଚଡି ଆଉ

ଛୁଇଁ ଆଳୁ ଭଜା ।

ଶାଗ ଖରଡା ର ସାଥେ ପୁଣି ବଡିଚୁରା 

ମିଠା ଆମ୍ବ ବାସରେ ମହକେ ଏ ସାରା ।

ମୂଳାଶାଗ ବେସନ ର ବରା 

ଜାଣିନପାରି କୁନି ଫୁଟାଏ ଟାକରା ।

ଚିରୁଡେ କାଗଜି, ତା’ ସାଥେ ଦହି 

ଆଃ କି ବାସନା ମୋ ମନ ମୋହି ।

କୁଚି କୁଚି କାକୁଡି କଟାରେ 

ପାଗ ମୋ ପଖାଳ,

ସାଙ୍ଗ ହୋଇ ଖାଇବା 

ଆସଲୋ ମକର, ଆସଲୋ ବଉଳ ।