ପିଲାମାନେ ଜାଣ କଲମର ଗୁଣ

ଯେତେ ଲେଖିଲେ ବି କଲମ କରେନି 

କେତେବେଳେ ରୋଷ

ସାଥି ହୁଏ ଦେହୁ ତାର କାଳୀ ହେବା

ଯାଏଁ ସର୍ବଶେଷ ।

କାଗଜ କଲମ ମଧ୍ୟେ ସର୍ବଦା ଅଛି 

ଖୁବ୍ ନିବିଡ଼ ସମ୍ପର୍କ

କଲମ ଲେଖନୀ ମନୁଷ୍ୟର ସଦା 

ହୁଏ ଆବଶ୍ୟକ ।

ଖଣ୍ଡାଠାରୁ ତୀଖ୍ଣ ପରା ଜାଣ ଅଟେ 

କଲମର ଧାର

କଲମ ବହୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣିଛି ଏଇ

ସଂସାର ଭିତର ।

ପରିଶ୍ରମ ଓ ବିଦ୍ୟାକୁ ମନେ ରଖିଲେ 

ମନ ଧ୍ୟାନରେ 

କଲମ ଧାରକୁ ରଖିବ ନିଶ୍ଚିତ ନିଜର 

ଅଧୀନରେ ।

ଧନୁରୁ ବାଣ, ମୁଖରୁ ବାଣୀ ଓ ଶରୀରୁ 

ପ୍ରାଣ ପରି

କଲମର ଭାଷା ଥରୁଟିଏ ଚାଲିଗଲେ 

ଆସେନି ଫେରି ।

ଲେଖକ ହୋଇଲେ କେବେ ଗରବ 

ଅଭିମାନ କର ନାହିଁ

ନମ୍ରତା, ଦୟା ଓ କ୍ଷମା ସଦା ମନେ

ରଖ ଭଉଣୀ ଭାଇ ।

ଅହଂକାର ଓ କ୍ରୋଧ ସାହିତ୍ୟିକକୁ 

ଦୁର୍ବଳ କରିଦିଏ

ସତ୍ୟ ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପଥ ଲେଖକକୁ 

ସବଳ କରାଏ ।

ଲେଖକର ଜ୍ଞ୍ୟାନ ଓ ଦକ୍ଷତା କେହି 

ଚୋରି କରିପାରିବେ ନାହିଁ

ପ୍ରେମ ଓ ଆତ୍ମବିଶ୍ବାସ ରଖିଲେ ସଦା 

ସର୍ବଦା ଉନ୍ନତି ହୁଅଇ ।

ପିଲାମାନେ ଜାଣ କେବେ ନିଜକୁ 

ଛୋଟ ଭାବିବ ନାହିଁ

ଜ୍ଞାନ, ସାହାଯ୍ୟ ଓ କର୍ମପଣଠୁ 

ବନ୍ଧୁ ନାହିଁ ଆଉ କେହି ।