Hrushikesh Satpathy

Inspirational


5  

Hrushikesh Satpathy

Inspirational


ଶୀତ ସକାଳର ସ୍ମୃତିଚାରଣ

ଶୀତ ସକାଳର ସ୍ମୃତିଚାରଣ

1 min 362 1 min 362


ଶୀତ ସକାଳ ବି ସକେଇ କାନ୍ଦୁଛି

    ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ଯାଇଛି ହଜି,

ହଜିଯାଉ ପଛେ, ଲିଭି ସେ ଯାଇନି 

   ଯଉବନ ଖୋଜି ଖୋଜି !


ଯଉବନ ଆସେ,ଆସି ଚାଲିଯାଏ

  ତା' ପାଇଁ ଏ ନୁହେଁ ନୂଆ,

ପ୍ରହେଳିକା ପଛେ ଧାଇଁବ କାହିଁକି

  କ୍ଷଣିକରେ ହୋଇ ବାୟା !


ଚିରଞ୍ଜୀବୀ ସିଏ ନିର୍ବାଣ ନେବାକୁ

   ନାହିଁ ତିଳେ ଅଭିପ୍ରାୟ,

ସକାରାତ୍ମକ ସେ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ

   ନାସ୍ତିତ୍ୱ ଭରି ନ ଦିଅ ।


ସକାଳ ଶିଶିର    ଚିର ସହଚର

    ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ନିଃଶ୍ୱାସ,

ଶୁଖି ସେ ଯାଇଛି,ଆର୍ଦ୍ରତା ଅଭାବେ

   ଛାଡେ ଖାଲି ଦୀର୍ଘଶ୍ଵାସ ।


ଶୀତର ସଂଜ୍ଞା ବି ବଦଳି ଯାଇଛି

   ନାହିଁ ମୃଦୁ ମାଦକତା,

ଋତୁ ନାମଧାରୀ ନିମିତ୍ତ ମାତର

   ଅନୁଭୂତିରେ ତିକ୍ତତା ।


ସତେ କି ଧରାରେ ଗଠିତ ହୋଇଛି

    ମିଳିତ ମନ୍ତ୍ରୀମଣ୍ଡଳ,

ପାଣି ,ପବନ ବି ଖେଳି ଚାଲିଛି ତା'

   ମିଛ ରାଜନୀତି ଖେଳ !


ହୁଏତ ହେମନ୍ତ  ହୋଇ ରୁଦ୍ଧିମନ୍ତ

   ବାଟ ଓଗାଳିଲା ନାହିଁ,

ଶୀତ ସ୍ୱାଗତିକା ସୁରର ଅଭାବେ

   ବସନ୍ତର ବାଟ କାହିଁ !


ପ୍ରକୃତିମାଆର ବିରଳ ସମ୍ପତ୍ତି

   ଋତୁ ସର୍ବାଙ୍ଗସୁନ୍ଦରୀ,

ପରସ୍ପର ପ୍ରୀତି ଥାଏ ନିରନ୍ତର

  ନ ଥାଏ ଭାବ ବଇରୀ !


ମଣିଷ ଭିତରେ ବ୍ୟର୍ଥ ଅହଂକାର

   ହିଂସା,କ୍ରୋଧ, କପଟତା,

ମାଆ ତ ଗୋଟିଏ ,ନାଁ ଟି ବସୁଧା

   ସମ୍ପର୍କେ କି ଆବିଳତା ?


ନଶ୍ୱର ଜୀବନ   ଜାଣିଶୁଣି ସିଏ

   ଈଶ୍ୱର ହେବାକୁ ଚାହେଁ,

କାମନା,ବାସନା,ବୃଥା ଭାବନାରେ

   ଅଳ୍ପାୟୁଷ ହୋଇଯାଏ ।


ଶୀତ ସକାଳ ଗୋ ! ଗାଇଯାଅ ଥରେ

    ଅତୀତ ସ୍ମୃତିର ଗାଥା,

ସେଦିନ ମଣିଷ ବଞ୍ଚିବାର ଶୈଳୀ

    ପ୍ରୀତି ବିନିମୟ ପ୍ରଥା ।


ଆତ୍ମିକ ଭିତ୍ତିରେ ଅଙ୍ଗାଙ୍ଗୀ ଜଡିତ

    ପ୍ରକୃତି ଆଉ ମଣିଷ,

ସ୍ମୃତିଚାରଣ ହିଁ  ଆଜି ମାତ୍ର ସାର

   ସମ୍ପର୍କ ହୋଇଛି ବିଷ ।


Rate this content
Log in

More oriya poem from Hrushikesh Satpathy

Similar oriya poem from Inspirational