ଓଁ ନମଃ ଶୀବାୟ

ଓଁ ନମଃ

ଆଜି କି ନୟନ 

ଦେଖିଲା ଯେ ଆନ

ଅର୍ଦ୍ଧ ନାରୀଶ୍ବର

ରୂପ ତେଜିୟାନ

ଶୋଭା ମଣ୍ଡଳରେ 

ଝଲସେ କିରଣ

କର୍ପୁର ଚନ୍ଦନ

ଅଗୁର ଲେପନ

ଅର୍ଦ୍ଧେ ତ୍ରୀଶୂଳରେ 

ସେ ଅବଲୋକନ

ଦ୍ବୀପ ପଜ୍ବଳୀତ 

ଶୀଖର ଆକାଶ

ଜ୍ୟୋର୍ତୀମୟ ଦିଶେ ସତେ, 

ସାରା ଜଗତ

ଉଜାଗର ଧ୍ୟାନ 

ଆତ୍ମ ବ୍ରହ୍ମଞାନ

କଠୋର ତପରେ

ନିଷ୍ଠା ବଳିଦାନ

ଶରୀର ତପରେ 

ଅଗ୍ନି ଘିଅ ଦାନ

ସୁପଥ ରଥେ 

ପଥ ଚଳନ

ଜଗତକୁ ଶାନ୍ତି 

ଖୁସି ସଦ୍-ଭାବ

ଦର୍ଶାନ୍ତି ସତେ କି

ଦେଇ ଉଦ୍-ବୋଧ

ମାନବ ଧର୍ମର 

ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସଦ୍-ବୋଧ ।