ନାରୀ

ଛାର ନାରୀ ତୁ

କି ହୁଅ ନାରାୟଣୀ

କାଳେ କାଳେ,

ଦୁଃଖ ଯନ୍ତ୍ରଣା ରେ 

ଲେଖା ତୋ କାହାଣୀ ।

କୁହ କୋଉ ଯୁଗେ,

ମିଳି ଥିଲା ତତେ ସମ୍ମାନ

ସୀତା,ଦୌପଦି କି ହୁଅ ଲକ୍ଷ୍ମୀ

ଯୁଗେ ଯୁଗେ ,ପାଇଥିଲୁ ଅପମାନ

ନାରୀ ବିନା

ଅସମ୍ଭବ ଏ ସୃଷ୍ଟି

ତଥାପି, ତୋ ଉପରେ

ସଭିଙ୍କ କୁଦୃଷ୍ଟି  ।

ମାତା, ପୁତ୍ରି ,ଦୁହିତା

ଅନେକ ନାମେ ନମିତା

ସଦନ ହେଉ କି ସଭା

ଯୁଗେ ଯୁଗେ,

ହେଉ ଉପହସିତ। 

ବିନା କାରଣେ ପାଇ କଷ୍ଟ

ନିିଜକୁ ମାନେକରି ଦୋଷୀ

ଖୋଜୁ କେଉଁ

ଶ୍ରାପେ ଯେ ତୁ ଶ୍ରାପିତା  ।