ଲାଇବ୍ରେରୀ
ପ୍ରୋଫାଇଲ୍
ନାରୀ ଏକ ନିଶବ୍ଦ ସ୍ୱର
ନାରୀ ଏକ ନିଶବ୍ଦ ସ୍ୱର
1 min
383
ମମତାର ମଧୁମତୀ
ମନ ତାର ସପନର ପ୍ରଜାପତି
ଉଡ଼ିବୁଲେ ଚୁଲବୁଲି ନାୟିକାସେ
ହୃଦୟ ମୁକୁଳା ତାର
ସୃଷ୍ଟିର ନିଥର ମରୁରେ
ସେ ଏକ ମରୁଝର
ଆଶା ସ୍ବପ୍ନ ସମ୍ଭାବନା ନେଇ
ସେ ଅରୁଣ ଅଧରୀ
ଏନ୍ତୁଡ଼ିଶାଳ ରୁ ଏରୁଣ୍ଡି ଡେଇଁ
ପ୍ରେମ ପ୍ରଣୟ ଆଶାରେ
ପାଦ ଥାପେ ସପନ ରାଇଜେ
ଆବେଗ ଉଛ୍ଵାସ ନେଇ
ଲେଖିବାକୁ ଜୀବନର
ପ୍ରୀତି ଉପନ୍ୟାସ
ଗଢିଥାଏ ସ୍ୱପ୍ନର ତାଜ
ସମୟ ସୁଅରେ
ଚକ୍ରାନ୍ତର ଚକ୍ରବ୍ୟୁହରେ
ଫସିଯାଏ ଧୀରେ ଧୀରେ
ସ୍ନାୟୁର ସ୍ୱର ହୋଇଯାଏ ସୁପ୍ତ
ଅନ୍ତରେ କାନ୍ଦେ ବାହାରେ ହସେ
କର୍ତ୍ତବ୍ୟର ଦ୍ୱାହି ଦେଇ
ନିସ୍ତେଜ ମୁହଁରେ
ଉକୁଟାଏ ଶୁଷ୍କ ହସ.
ଏ ଆଖି ଲୁହ ସେ ଆଖିରେ ପୋଛି
ହଜାଏ ନିଜକୁ ସମର୍ପଣ ଭାବ ନେଇ
ତଥାପି ନିଃସଙ୍ଗତା ବେସାହାରା ତୋଳେ
ବୈଶାଖୀ ଖରାର ଦଗ୍ଧ ତାତି ସମ
ଜଳି ଜଳି ହୁଏ ଅଙ୍ଗାର
ସେ ଅଙ୍ଗାରେ ଲେଖେae3
ପାନ୍ଥଶାଳା କାନ୍ଥେ ଲେଖେ
ଅଭୁଲା ସନନ୍ଦ
ନିରବୀଯାଏ ବିରହିଣୀ ସେ
ଵନିଯାଏ ତୁଠ ପଥର
. ଅରୁଣର ଅସ୍ତରାଗ ସମ
ଡୁବିଯାଏ ତା କାମନାର ସୂର୍ଯ୍ୟ
କିଂ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବିମୁଢ଼ ହୋଇ
ଅପେକ୍ଷାରତ ଜୀବନର ଶେଷ ଧାରକୁ
ବିଭୂପଦେ ଆଶ୍ରପାଇବାକୁ |
