ମୋ ଗାଁ

ଆକାରରେ ସିନା ଛୋଟ ମୋ ଗାଁଟି, 

ରୂପରେ ତାର କିଏ ସରି l

ସବୁଜିମା ଭରା ବିଲ ବଣ ନଈ, 

ଲାଗଇ ସରଗ ପୁର ପରି l 

ପୁରୁବେ ଅଛନ୍ତି ବାବା ଆଦୀଶ୍ଵର,

ପଶ୍ଚିମରେ ମାଆ ଠାକୁରାଣୀ l 

ଉତ୍ତରେ ରହିଛି ବନଦୁର୍ଗା ବଣ, 

ଦକ୍ଷିଣେ ଫୁଲେରୀ ପୁଷ୍କରିଣୀ l 

କବାଡି କାଲୁଆ କୁମ୍ଭାରଗାଡ଼ିଆ, 

ତେନ୍ତୁଳି କାଦୁଆ କୀଆଧର l 

ମାହାର ନୂଆବନ୍ଧକୁ ମିଶାଇ , 

ନଅ ବନ୍ଧ ଆଉ ଦୁଇ ଝର l 

ଆଗ ପଛ ହେଇ ବହି ଯାଇଛନ୍ତି, 

ଦୁଇଟି କେନାଲ ଗୋଟିଏ ନଈ l 

ଯୁଗେ ଯୁଗେ ବାର୍ତା ଦେଇଚାଲିଛନ୍ତି, 

ଗୋଟେ ମାଆର ଆମେ ତିନୋଟି ଭାଇ l

ମୋ ଗାଁରେ ରହିଛି କୋଠଘରଟିଏ , 

ମୁକସାକ୍ଷୀ ଆମ ଏକତାର l 

ଭଜନ କୀର୍ତ୍ତିନ ସ୍ୱରରେ କମ୍ପନ,

ହୁଏ ସବୁଦିନ ଯଜ୍ଞଘର l

କେତେ ହସଖୁସି ମୋ ଗାଁ ବାସୀ , 

ପୁନେଇଁ ଯନ୍ତାଳ ଯାନିଯାତ l 

କେତେଯେ ରହିଛି ଆମ୍ବ ତୋଟାମାଳ, 

କୋଇଲିର ମିଠା କୁହୁ ଗୀତ l

ବାଇଚଢେଇର କିଚି ମିଚି ଡାକ,

କାଉ କୁକୁରର ରାବ l

ଚିଲ ଶାଗୁଣାର ଉଡ଼ାଣ ସାଙ୍ଗକୁ,

ଗାଈ ମଇଁଷିର ଭାବ l

ଘର ଘର ଡେଇଁ ହନୁ ମାଙ୍କଡଟି,

ଝାମ୍ପିନିଏ ହାତୁ ଆହାର ତାର,

ସଂଢ ଗାଈ ଗୋରୁ ଲଗାମ ବିହୀନ, 

ଫସଲ କରନ୍ତି ନାରଖାର l

ମୋ ଗାଁ ମାଟି ଗରବେ କହଇ,

ବୀର ଗାଥା ଆମ ଅତୀତର l

କେତେ ମହାରଥୀ ଜନମି ଏଇଠି,

ରଖି ଯାଇଛନ୍ତି ଯଶ ତାର l 

ସ୍ୱାଧୀନ ସଂଗ୍ରାମୀ ବାସୁଦେବ ସ୍ୱାଇଁ, 

ଅରକ୍ଷିତ କ୍ଷେତ୍ର ଭୁଜବୀର,

ଗାଁର ଗୌରବ କହ୍ନେଇ ମାଷ୍ଟର ,

ମୃଦଙ୍ଗ ବିଦ୍ୟାରେ ଧୁରନ୍ଧର l

ଆଖି ଖୋଲିଦେଲା ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ମାହାଣl,

ଦୁନିଆକୁ ବାର୍ତା ଦେଇ ଗଲା l

କୁଅଁରେ ପଡିବl ପିଲାଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇ,

ନିଜ ଜୀବନକୁ ହାରି ଦେଲା l

ଏମିତି ଗାଁରେ ଜନମ ହୋଇଣ ,

ନିଜକୁ ମଣୁଛି ଭାଗ୍ୟବାନ l 

ବଞ୍ଚିଥିବାଯାଏଁ ଗୁଣ ଗାଉଥିବି ,

ହେବାକୁ ଦେବିନି ଅସମ୍ମାନ l