ରଘୁଆ

ବଣ ତଳେ ବସି ଦେଖୁଛି ରଘୁଆ
ତାର ସେଇ ପ୍ରିୟ ଝରକୁ
ଆଜିବି ଶୁଖିନି ତାର ଧାର
ଖାଲି ଯାହା ଟିକେ ଥକି ଯାଇଛି
ପଙ୍କ ଭିତରୁ ମୁଣ୍ଡ ଟେକି ବାହାରିବାକୁ ଆଜିବି ସେ ବ୍ୟଗ୍ର
ହେଲେ ଶରୀର ତାର ନିସ୍ତେଜ
ଆଉ ପାରୁନି ସେ
ଖୋଜୁଛି କାହାର ସାହାରା
କିଏ ଦେବ ???
ରଘୁଆ ???
ରଘୁଆର ଅବସ୍ଥା ଠିକ ସେୟା
ନିଜେ ଉଠିପାରୁନଥିବା ଲୋକଟିଏ
କାହାକୁ ଉଠେଇବ କେମିତି ? 
ତଥାପି ସେ ଚିନ୍ତିତ
ବାଟୋଇକୁ ଦେଖିଲେ ରଘୁଆ ପାଟି କରି ଡାକେ
ପାଖରେ ବସେଇ ଅତୀତକୁ ଟିକନିକ ବଖାଣେ
ଜକେଇ ଆସୁଥିବା ଆଖି ଦୁଇଟିରୁ
ତା ଆକୁଳ ନିବେଦନ ସ୍ପଷ୍ଟ ବାରି ହୋଇ ପଡେ
ବାଟୋଇର କି ଯାଏ ଆସେ
ସବୁ ଶୁଣି ନ ଶୁଣିଲା ଭଳି ଚାଲିଯାଏ
ରଘୁଆ କିନ୍ତୁ ହାରିନି
ନିଜେ ମରିବା ଆଗରୁ ତା ପ୍ରିୟ ଝରକୁ ବଂଚେଇବାର ଚେଷ୍ଟା କେବେ ସରିବନି, କେବେ ମରିବନି ...